Συνέντευξη με τον συγγραφέα Πέτρο Οψιρέτη

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΕΤΡΟΣ ΟΨΙΡΕΤΗΣ

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Σημερινός μου καλεσμένος στην στήλη των συνεντεύξεων ο συγγραφέας Πέτρος Οψιρέτης. Τον ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και τις απαντήσεις του. Από τις εκδόσεις Bookguru.gr κυκλοφορεί το βιβλίο του, με τίτλο «Η Συμμορία των Ονειροπόλων». Του εύχομαι να είναι καλοτάξιδο. Για όσους/ες επιθυμούν να το διαβάσουν, μπορούν να το προμηθευτούν είτε από το επίσημο site του εκδοτικού, είτε από κάποιο βιβλιοπωλείο. 

Πάμε να δούμε τι μοιράστηκε μαζί μας...

ΕΡΩΤΗΣΗ 1: Ποια ήταν η αφορμή για να στραφείτε στη συγγραφή βιβλίων; Τί σας ελκύει σε αυτήν;

Π.Ο. Θυμάμαι ότι από μικρό παιδί έφτιαχνα ιστορίες. Απ’αρχής της ανθρωπότητας οι άνθρωποι ένοιωθαν την ανάγκη να εξιστορούν τις όποιες καταστάσεις που τους συνέβαιναν ή να μιλούν για ιστορίες άλλων. Όπως στη συγγραφή και κατ’ επέκταση στον κινηματογράφο, έτσι και στη ζωή ο καθένας μας αποτελείται από μια αρχή, μια μέση κι ένα τέλος. Ξεκινώντας να γράφεις εισχωρείς σ’ έναν μαγικό κόσμο, που ενώ φαινομενικά είναι ψευδής προάγει τις μεγαλύτερες αλήθειες που διακατέχουν την ανθρωπότητα. Μέσα από τα πάθη των ηρώων ξετυλίγονται βαθύτερες αξίες, που μας βοηθούν να επαναπροσδιοριστούμε ως άνθρωποι.

ΕΡΩΤΗΣΗ 2: Από τις εκδόσεις Bookguru κυκλοφορεί το βιβλίο σας, με τίτλο ''Η Συμμορία των Ονειροπόλων". Να είναι καλοτάξιδο. Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια γι'αυτό;

Π.Ο. Σας ευχαριστώ πολύ. Το βιβλίο αναφέρεται σε μια παρέα τεσσάρων φίλων με φόντο το Παρίσι του ’60 μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του ’90. Είναι μια δραμεντί όπου μιλάει για τ’ανέμελα τους χρόνια και τις δυσκολίες που τους παρουσιάζονται, κάνοντάς τους πιο δυνατούς. Κάθε κεφάλαιο αποτελείται κι από μια αποστολή, θα το πω χαριτολογώντας, αφού πρέπει να την φέρουν εις πέρας. Όμως στα μάτια των ηρώων οι καιροί δείχνουν ν’ αλλάζουν προς το χειρότερο…και πρέπει να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Η ιστορία εστιάζει στην ανάγκη γι’ ανθρώπινη επαφή, την επιστροφή στις παραδοσιακές αξίες κι επιπλέον να μας αφυπνίσει απ’ την πραγματικότητα και να μας μεταφέρει ξανά σ’ έναν κόσμο όπου μπορούμε να ονειρευόμαστε.

ΕΡΩΤΗΣΗ 3: Ποια η πηγή έμπνευσης της ιστορίας του βιβλίου σας; Πόσος χρόνος χρειάστηκε για να ολοκληρώσετε την συγγραφή του;

Π.Ο. Περίπου στους εφτά μήνες. Η αλήθεια είναι πως υπήρξαν και κάποιες μέρες που ‘ταν νωχελικές. Ένα βράδυ καθόμουν σ’ ένα μπαρ. Παρατηρούσα όσο πιο διακριτικά μπορούσα μια παρέα τεσσάρων νεαρών ατόμων, που αποτελούνταν από δυο άντρες και δυο γυναίκες. Εκ πρώτης όψεως δεν έδειχναν για ζευγάρια. Επί μισή ώρα δεν αντάλλαξαν ούτε ένα νεύμα, καθώς όπως καταλάβατε ήταν καρφωμένοι στην οθόνη του κινητού τους. Νομίζω πως αυτή η εικόνα αντικατοπτρίζει την κοινωνία μας και το λυπηρό είναι πως τη συγκεκριμένη εικόνα την έχουμε δει όλοι. Όταν χάνεται η μαγεία του βλέμματος τότε ο γκρεμός είναι μονόδρομος. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα να γράψω κάτι όπου θα εμπεριέχει χιούμορ και νοσταλγία.

Ξέρω ότι ένα βιβλίο ή ότι ένα τραγούδι δεν μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο, αλλά ας προσπαθήσουμε ο καθένας μας με τον τρόπο του, να τον κάνουμε λίγο καλύτερο.

ΕΡΩΤΗΣΗ 4: Άραγε, οι ονειροπόλοι θα μπορούσαν να ενωθούν κάτω από ένα κοινό ''παρονομαστή'' και να χαρακτηριστούν ως ''συμμορία''; Και πώς αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως κάτι αρνητικό;

Π.Ο. Νομίζω πως επιβάλλεται να ενωθούν κάτω από έναν κοινό παρανομαστή. Οτιδήποτε βλέπετε δεν συνάδει με τ’ όλο σύστημα τ’ οποίο διαμορφώνει τη δομή της σημερινής καταναλωτικής κοινωνίας χαρακτηρίζεται ως συμμορία. Πάντοτε η διαφορετικότητα φόβιζε. Πόσο μάλλον το γεγονός ν’αγωνίζεται κάποιος, για να φτάσει να δει τ’ όνειρό του να γίνεται πραγματικότητα. Δεν αρέσει σε κάποιους αυτό. Αδιαμφισβήτητα πρέπει ν’ ονειρευόμαστε. Αλλιώς δεν υπάρχει νόημα. Παρόλο που‘μαστε έρμαια των εποχών μας, θα πρέπει να ξαναβρούμε αυτά τα μικρά πράγματα που ‘χουν αξία και που μπορούν να κάνουν τις μέρες μας ελαφρώς πιο αισιόδοξες.

ΕΡΩΤΗΣΗ 5: Ποιo το νόημα που θα θέλατε να περάσετε μέσα από το βιβλίο σας προς το αναγνωστικό κοινό; 

Π.Ο. Η ιστορία είναι ένας ύμνος προς τη φιλία και μια βαθύτερη έκκληση προς τις νεότερες γενιές ν’αποδράσουν από την εικονική πραγματικότητα και ν’ αρχίσουν να φλερτάρουν και να ζουν.

ΕΡΩΤΗΣΗ 6: Από τί εμπνέεστε συνήθως;

Π.Ο. Δεν πιστεύω τόσο στην έμπνευση. Νομίζω πως ο συγγραφέας είναι ένας παρατηρητής της κοινωνίας. Βάση των καταστάσεων που βιώνει αυτός και γενικότερα η ομήγυρη, γεννιέται μια ιδέα την οποία αναλαμβάνει να διανθίσει.

ΕΡΩΤΗΣΗ 7: Γιατί πρέπει να διαβάζουμε βιβλία; 

Π.Ο. Το βιβλίο είναι ένας φίλος που δεν πρόκειται να σε προδώσει ποτέ. Είναι μια συνομιλία μ’ ανθρώπους του παρελθόντος και του παρόντος, απ’ τους οποίους έχεις να κερδίσεις και να κοιτάξεις βαθιά μέσα σου, προσπαθώντας να γίνεις καλύτερος. Φανταστείτε έναν κόσμο δίχως τέχνη πόσο ανάλγητος και πεζός θα ήταν.

ΕΡΩΤΗΣΗ 8: Τέλος, τί θα λέγατε στους νέους που θέλουν να ασχοληθούν με την συγγραφή;

Π.Ο. Θα τους πρότεινα να το ξανασκεφτούν. Επιπλέον θα τους έλεγα να μην ακούν λέξη απ’ όσα λέω, διότι αυτή η φλόγα που ο εν δυνάμει καλλιτέχνης κρύβει μέσα του, κάποια στιγμή θ’αρχίσει να καίει τόσο έντονα, που θα τον αναγκάσει να εκφραστεί με τον τρόπο που μόνο αυτός γνωρίζει.

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και τις απαντήσεις σας.

Με εκτίμηση, Κυριακή Γανίτη από το blog Dominica Amat