Ονειροβάτριες - Ορίζοντες γένους θηλυκού

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Συναντώντας ξανά αγαπημένους/ες συγγραφείς... και πιο συγκεκριμένα τη δημιουργό Μαρία Ροδοπούλου

Δεν ξέρω αν οφείλεται στο γεγονός ότι μεγαλώνω και μαζί μου αλλάζουν οι όποιες προτιμήσεις και απόψεις μου γύρω από το τί είναι αυτό που αποζητώ μέσα από τα βιβλία που διαβάζω, αλλά θα μου επιτρέψετε να βρίσκω τον εαυτό μου να αφήνεται και να νιώθει μία πληρότητα και μία αίσθηση ''ασφάλειας'' πάνω στα λόγια συγκεκριμένων δημιουργών. Δίχως να θέλω να μειώσω/αδικήσω τις συγγραφικές ικανότητες κι έργα άλλων δημιουργών, είναι αναμφισβήτητο γεγονός -και μεταξύ μας δεν το βρίσκω κι ως κάτι το αρνητικό- ότι αγαπώ παραπάνω κάποιες πένες συγγραφέων. Μία εξ αυτών και η δημιουργός Μαρία Ροδοπούλου, που τη συναντώ ξανά μέσα από το μυθιστόρημά της, με τίτλο ''Ονειροβάτριες - Ορίζοντες γένους θηλυκού", το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bookstars. Ένα μυθιστόρημα όπου το μεταφυσικό στοιχείο και το μυστήριο γίνονται ένα μέσα σε ένα πλαίσιο όπου η φαντασία και η πραγματικότητα δείχνουν πιο αλληλένδετες από ποτέ.

Όσοι/ες έχουμε διαβάσει έργα της συγγραφέως γνωρίζουμε το πώς μπορεί και πλάθει κόσμους ξένους κι ονειρικούς, μα και την ίδια στιγμή, τόσο οικείους και πραγματικούς με τον δικό μας μέσα από τις λέξεις που χρησιμοποιεί έχοντας ως πλεονέκτημα την αδάμαστη φαντασία της και τη γοητεία του λόγου της που μας συνεπαίρνει με την ίδια, ίσως και μεγαλύτερη, δυναμική κάθε φορά. Ως αναγνώστρια, έχω δηλώσει -και θα το κάνω πάντοτε- την αδυναμία που τρέφω στη γραφή της, διότι κάθε φορά όχι μόνο καταφέρνει και μου δίνει αυτό το κάτι διαφορετικό που έχω ανάγκη να διαβάσω και να αισθανθώ έντονα και ποικίλα συναισθήματα, μα κυρίως να μπορώ να αφήσω ένα κομμάτι της ψυχής μου πάνω στο εκάστοτε έργο της και να το ξαναβρίσκω κάθε φορά μέσα σε επόμενο... Και θα μου πείτε. Δεν είναι τρομακτικό όλο αυτό; Να μπορεί ένας/μία δημιουργός να αγγίζει τα αβαθή της ψυχής μας; Και θα σας απαντήσω πως όχι! Δεν είναι. 

''Ονειροβάτριες - Ορίζοντες γένους θηλυκού", ο τίτλος που επιλέγει η συγγραφέας να κοσμήσει το βιβλίο της και νιώθω λες και ένα σημαντικό κομμάτι/στοιχείο της ιστορίας μας δίνεται πριν ακόμη ξεκινήσουμε την ανάγνωση. Η συγγραφέας δεν έχει καμία πρόθεση να μας παιδέψει, ή, να ''χτίσει'' ένα επί τούτου -κι άνευ λόγου ύπαρξης και σημασίας- κλίμα εντυπωσιασμού και πλάνης, απλώς και μόνο για να καλύψει πιθανές λοιπές αστοχίες... Αντιθέτως, η ειλικρίνειά της, μαζί με την επιλογή της να εκθέσει όλη την ιστορία του βιβλίου της με ''ανοιχτά χαρτιά'' μας κάνει να θέλουμε να μάθουμε περισσότερα και να δούμε το πώς θα εξελιχθεί όλη η ιστορία. Μία ιστορία που δείχνει τόσο θελκτική από το άκουσμα, κιόλας, του τίτλου της. Άραγε, αυτές οι Ονειροβάτριες είναι πλάσματα της φαντασίας, ή, υπάρχουν γύρω μας; Πώς και γιατί χαρακτηρίζονται ως ''ορίζοντες γένους θηλυκού''; Πώς ο μύθος γίνεται ένα με την πραγματικότητα και κυρίως, πώς αυτά τα δύο συμπορεύονται στο πέρασμα των αιώνων; Αυτά και πολλά ακόμη ερωτήματα ήρθαν να ''γαργαλήσουν'' με έξυπνο τρόπο τη σκέψη μου και επειδή οι υποθέσεις που μπορεί να έκανα να μην είναι απαντήσεις, ξεκίνησα την ανάγνωση.

''Δύο γυναίκες, εύθραυστες, ευάλωτες με ένα μοναδικό χάρισμα που περνάει από γενιά σε γενιά, θα παλέψουν ενάντια σε εφιάλτες, αλλόκοτους κόσμους κι επικίνδυνα όντα για να σώσουν τη ζωή τους και τους αγαπημένους τους. Αγκιστρωμένες στα τελευταία θραύσματα που διαχωρίζουν την λογική με την παράνοια, το όνειρο με τον εφιάλτη, θα εμπλακούν στην αρχέγονη μάχη μεταξύ του καλού και του κακού. Όμως το σκοτάδι, που τις λαχταράει, τις παραμονεύει σε κάθε τους βήμα..." (Από το οπισθόφυλλο)

Αγαπώ το μοτίβο που ακολουθεί η συγγραφέας της -τουλάχιστον στα βιβλία της που έχω διαβάσει έως και σήμερα. Ο μύθος σε συνδυασμό με την προαιώνια και παντοτινή μάχη μεταξύ του καλού και του κακού παίρνουν άλλες διαστάσεις τόσο στον φανταστικό όσο και στον πραγματικό κόσμο. Η συγγραφέας βρίσκει τον κατάλληλο τρόπο για να υμνεί και να αναδεικνύει τη διττότητα της ανθρώπινης φύσης και κυρίως αυτής των γυναικών, αποκαθιστώντας έτσι τη λανθασμένη και πιο μειονεκτική -σε σχέση πάντα με τους άνδρες- θέση που τις τοποθετεί η ανθρωπότητα απ'αρχής της ύπαρξής της. Και αυτό η συγγραφέας καταφέρνει και το φέρνει εις πέρας με αποτέλεσμα να μιλάμε για βιβλία που ενώ φέρουν την προσωπική της υπογραφή, να παραμένουν τόσο ξεχωριστά αναμεταξύ τους.

Η λογική και η πλάνη, το καλό και το κακό, το όνειρο και ο εφιάλτης, η αγάπη και το μίσος και πολλά ακόμα αντιφατικά ζεύγη γίνονται οι αόρατες γέφυρες που ενώνουν ανθρώπους και κόσμους παράλληλους με πίστη και ελπίδα με φόντο μία ιστορία όπου τα όρια μεταξύ αυτών όχι μόνο είναι αόρατα κι εύθραυστα, αλλά περιπλέκονται σε διάφορα σημεία. Ονειροβάτριες, λοιπόν, οι μεσάζουσες που θα κληθούν να εκπληρώσουν το πεπρωμένο τους με κάθε κόστος ( ; ) για να έρθει το πολυπόθητο φινάλε μαζί με την πρέπουσα λύτρωση και τιμωρία για τον καθέναν και την καθεμία ξεχωριστά. Διότι, εδώ ο χρόνος κυλά διαφορετικά. Το παρόν συμπορεύεται με το παρελθόν και το μέλλον σε ένα επίπεδο πνευματικό και ταυτόχρονα υλικό όπου μπορεί να ενθουσιάζει και την ίδια στιγμή να τρομάζει...

Κι όλα αυτά αποτυπωμένα πάνω στο χαρτί ''ζωντανεύουν'' χάρη σε αυτόν τον λυρικό σχεδόν ποιητικό λόγο της συγγραφέως που σε κάνει να πιστέψεις τα όσα διαβάζεις, ακόμη κι αν δηλώνεις ο πιο δύσπιστος άνθρωπος του κόσμου. Τέτοια είναι η ακαταμάχητη επίδραση της γραφής της πάνω στο αναγνωστικό κοινό που και το παρόν της βιβλίο διαβάζεται με μία ανάσα... Εγώ μόλις πρόσθεσα ακόμη ένα στη λίστα μου με τα πιο αγαπημένα/ξεχωριστά αναγνώσματα της φετινής χρονιάς.

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bookstars.