Όταν οι δορυφόροι άρχισαν να ψιθυρίζουν

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Μία βιβλιοπρόταση πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα...

Τίτλος: Όταν οι δορυφόροι άρχισαν να ψιθυρίζουν

Συγγραφέας: Αθηνά Ιωσήφ

Εκδόσεις Κάκτος

Σήμερα επανέρχομαι με μία βιβλιοπρόταση που κάθε άλλο παρά συνηθισμένη μπορεί να θεωρηθεί. Μία συλλογή διηγημάτων για εκείνους/ες που επιλέγουν να ψάχνουν την αλήθεια μέσα από έναν κόσμο φανταστικό. Εκεί όπου η φαντασία συναντά την πραγματικότητα και ένα παιχνίδι των αισθήσεων/παραισθήσεων και των όποιων αντιθέσεων κυριαρχούν με επίκεντρο τον άνθρωπο και την όποια εξέλιξή του. 

Ή μήπως όχι; 

Μήπως είναι μία διαπίστωση/προειδοποίηση για το πού οδηγούμαστε είτε με πιο αργά είτε με πιο ταχιά βήματα κι αν δεν προσέξουμε, θα φτάσουμε στο σημείο που, πλέον, θα είναι αργά;

Το βιβλίο σίγουρα δεν είναι από εκείνα τα ανάλαφρα και διασκεδαστικά αναγνώσματα (πάντα κι εκείνα είναι απαραίτητα και σεβαστά!), μα προορίζεται για εκείνους/ες τους/τις αναγνώστες/στριες -κι όχι μόνο- που δεν παύουν να λειτουργούν είτε ως ονειροπόλοι/ες είτε ως κυνικά ρεαλιστές/στριες και με αυτήν τη στάση πορεύονται στη ζωή τους...

Ένα βιβλίο που μέσα από τις ιστορίες των διηγημάτων -που τo απαρτίζουν- προσπαθεί να βρει τις ισορροπίες και να παραγάγει και να μας μεταδώσει την όποια ''τροφή'' για σκέψη και κριτική ικανότητα μέσα από την αντίθεση του παραπλανητικού κι ουτοπικού ''φαίνεσθαι'' και του όποιου δυστοπικού μελλοντικού και πιθανώς εφιαλτικού ''είναι'' της ανθρωπότητας... 

Άραγε, ποια ώτα θα είναι τόσο πρόθυμα στο να ακούσουν το τί έχει να μας πει; 

Μία πρώτη ''γνωριμία'' μου με την πένα της συγγραφέως που έκανε το μυαλό μου να ''πλημμυρίσει'' από περιγραφικές εικόνες και εύστοχους προβληματισμούς που ο εντέχνως λυρικός και ουσιαστικός -θα τολμήσω να πω- προσηλωμένος στον στόχο του λόγος της δημιουργού όχι μόνο με ικανοποίησε και διάβασα ευχάριστα την παρούσα συλλογή, αλλά με ''ταρακούνησε'' με τρόπο σωστό κι όχι δήθεν επικριτικό, ή, τάχα μου ανώτερο και με μία τάση παντογνωσίας...

Περιγραφή:

Είκοσι οκτώ διηγήματα οιονεί φαντασίας, ένα εικονικό ψηφιδωτό μιας μελλοντικής εποχής, την οποία κάθε άνθρωπος που σέβεται την πλανητική πορεία του είδους του απεύχεται. Παρά ταύτα, με τις ραγδαίες εξελίξεις που επιφυλάσσει η τεχνολογική ανάπτυξη, αλλά και με την απουσία βούλησης των απανταχού πολιτών να αναλάβουν τις ευθύνες τους σε πολιτικό επίπεδο, δεν είναι καθόλου απίθανο να καταστούμε, μέχρι το τέλος των ημερών της ανθρωπότητας, ευτελή πιόνια πάνω σε έναν μελανό καμβά.

Ήδη, ίσως η αντίστροφη μέτρηση να έχει αρχίσει με μηδενική αναστρεψιμότητα. Παρατηρητές από τα άστρα του Άλφα του Κενταύρου ίσως ετοιμάζουν, ερήμην μας, τη δίχως γράμμα διαθήκη μας…

Τι είναι όμως αυτό που πραγματικά βλέπουν, μέσα από μυστηριώδη τηλεσκόπια, πάνω σε τούτη την αχνή γαλάζια κουκκίδα που επιπλέει στη θάλασσα του άπειρου;

Εντέλει, τον τελικό λόγο έχει ο αναγνώστης: να μαντέψει και να κρίνει τι είναι φαντασία και τι όχι, ανοίγοντας τα ώτα της ψυχής του στους ψίθυρους των δορυφόρων που περιστρέφονται γύρω από τη Γη.

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάκτος.