Επίθεση των ζόμπι VI, Άτιτλο

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Και έρχεται η στιγμή που εκ των πραγμάτων πρέπει να μπει ένα τέλος και να ολοκληρωθούν πολλά πράγματα κι από αυτόν τον κανόνα φυσικά και δε θα μπορούσαν να εξαιρούνται τα βιβλία και δη εκείνες οι σειρές και πιο συγκεκριμένα οι ιστορίες τους που έχουν διανύσει μία πορεία και πρέπει να ''κλείσουν'' ώστε να δοθούν οι τελικές απαντήσεις γύρω από αναπάντητα ερωτήματα με κυριότερο εκείνο το ''γιατί'' πίσω από το ό,τι συνέβη και φτάσαμε εδώ που έχουμε φτάσει. Σήμερα, λοιπόν, αν και ολοκληρώνεται η επαφή μου με την ιστορία των βιβλίων ''Επίθεση των ζόμπι'', μέσα από το έκτο και τελευταίο βιβλίο της εν λόγω σειράς με τίτλο ''Άτιτλο" (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παράξενος Ελκυστής), σίγουρα δεν τελειώνει το ''αλισβερίσι'' μου ως αναγνώστρια με τον συγγραφέα του, τον Στέφανο Καράμπαλη. Ένας συγγραφέας που ήταν η αφορμή για να ''συστηθώ'' με ένα καινούργιο -για μένα ως αναγνώστρια- λογοτεχνικό είδος, εκείνο των βιβλίων που ανήκουν στην κατηγορία των LitRPG.

Όσοι/ες έχουμε διαβάσει τα προηγούμενα πέντε βιβλία της σειράς (μη σας τρομάζει το άκουσμα του αριθμού τους, είναι μικρά και περιεκτικά) ξέρουμε περίπου του πώς και πού θα κινηθούμε μέσα στις σελίδες του εκάστοτε βιβλίου και κατ'επέκταση σε όλο το κλίμα της υπόθεσης που σταδιακά και με συνεχόμενο τρόπο εξελίσσεται τόσο από άποψη έντασης και βελτίωσης της πένας του δημιουργού όσο και από άποψη ανατρεπτικών γεγονότων και συναισθημάτων. Ο συγγραφέας έχοντας, λοιπόν, αυτό κατά νου φροντίζει ώστε να υπάρχει όχι μόνο συνοχή μεταξύ των βιβλίων, αλλά προσθέτει κι εύστοχους και γεμάτους χρήσιμες πληροφορίες προλόγους στην αρχή κάθε βιβλίου ώστε αυτή η περίληψη να μας βοηθά να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας τα προηγούμενα γεγονότα και να μπούμε πιο ομαλά ξανά μέσα σε όλη τη δράση.

Έκτο και τελευταίο βιβλίο της σειράς και δε σας το κρύβω πως μία γλυκόπικρη αίσθηση άρχισε να με κατακλύζει, καθώς ξεκινούσα την ανάγνωσή του. Κι αυτός ο τίτλος του ''Άτιτλο'' ήρθε να ''παιδέψει'' με ενδιαφέροντα τρόπο τη σκέψη και τη φαντασία μου και για τελευταία φορά (αναφορικά με την παρούσα σειρά βιβλίων) να με κάνει να ενθουσιαστώ που ένα καινούργιο ταξίδι της ψυχής θα ξεκινούσε και θα με γυρνούσε σ΄έναν κόσμο όπου η φαντασία δεν έχει όρια και τα πάντα είναι πιθανά. Ίσως και γι'αυτό ο τίτλος ''Άτιτλο''. Ή μήπως όχι; Οι όποιες αποκαλύψεις και απαντήσεις δε θα μας δινόντουσαν τόσο απλά...

''Δύσκολα βάζεις περίληψη σε βιβλίο δίχως τίτλο, ιδίως όταν είναι γραμμένο από την καρδιά. Ένας απλός υδραυλικός είμαι, όχι συγγραφέας, μα νιώθω την ανάγκη να το κάνω για εκείνον, τον ήρωά μου, τον πατέρα μου. Περνούσε δύσκολα τελευταία, κι εγώ… τον άφησα μόνο. Τώρα δεν είναι πια εδώ, και κατάλαβα πόσο λάθος έκανα. Έπρεπε, και ήθελα, να ήμουν δίπλα του, να τον στηρίξω, να του σταθώ, να τον ακούσω. Κι όμως, ο εγωισμός μου, οι δουλειές, τα νεύρα και οι εντάσεις δεν το επέτρεψαν. Αυτό το βιβλίο είναι ό,τι έχει απομείνει. Μια μικρή προσπάθεια να του δώσω τη φωνή που δεν του έδωσα όσο ζούσε. Μια επιστροφή, έστω και καθυστερημένα. Γιατί κάποια πράγματα δεν προλαβαίνεις να τα πεις. Εκτός κι αν τα γράψεις…

Με εκτίμηση,

Ο γιος"

Κι όπως προανέφερα στον πρόλογό μου όλα έχουν μία αρχή και τέλος, έτσι και εδώ δε θα μπορούσε να υπάρξει μία καλύτερη και πιο σαφής απάντηση στο όποιο ''γιατί'' (γιατί έγιναν όλα, κλπ.) μέσα από ένα από τα πιο ανατρεπτικά plot twist που έχω διαβάσει έως και σήμερα σε κάποιο βιβλίο. Ο συγγραφέας θεωρώ ότι δε θα μπορούσε να βρει πιο ενδεδειγμένο και τόσο μα τόσο έξυπνο επίλογο για την παρούσα ιστορία. Τώρα ναι! Όλα μοιάζουν να μπαίνουν σε μία σειρά και να έχουν μία λογική εξήγηση -πάντα μέσα στα πλαίσια της φαντασίας. Ένας επίλογος που θα μας κάνει να αναρωτηθούμε πολλά και να γοητευτούμε από άλλα τόσα που σχετίζονται με τον κόσμο μας και ό,τι μπορεί να έχουμε δεδομένα και πιθανά, αλλά και απρόβλεπτα κι απίθανα!

Και επειδή το βιβλίο είναι με τέτοιον τρόπο δομημένο, θεωρώ ότι κάπου εδώ οφείλω να ολοκληρώσω την καταγραφή των σκέψεών μου για εκείνο φοβούμενη μήπως άθελά μου αναφέρω κάτι που όχι μόνο θα θεωρηθεί ως σπόιλερ, αλλά θα σας κάνει να χάσετε το ενδιαφέρον σας προς εκείνο. Κρατήστε μόνο ότι εμένα με ικανοποίησε σε αρκετά μεγάλο βαθμό και μελλοντικά θα αναζητήσω να διαβάσω κι άλλα έργα του συγγραφέα.

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παράξενος Ελκυστής.

Διαβάστε τις κριτικές μου για τα 3 πρώτα βιβλία της σειράς, με τίτλους ''Αφιέρωμα στα βιβλία: Επίθεση των Ζόμπι Ι, Πριν το Χάραμα - Επίθεση των Ζόμπι ΙΙ, Η Φυγή - Επίθεση των Ζόμπι ΙΙΙ, Το Ενκλάβιο'' εδώ: https://www.dominicamat.gr/2024/07/blog-post_6.html

Διαβάστε την κριτική μου για το 4ο βιβλίο της σειράς, με τίτλο ''Επίθεση των Ζόμπι IV, Η Επικήρυξη" εδώ: https://www.dominicamat.gr/2025/10/4-iv.html

Διαβάστε την κριτική μου για το 5ο βιβλίο της σειράς, με τίτλο ''Επίθεση των ζόμπι V, Η εξέγερση των NPC" εδώ: https://www.dominicamat.gr/2025/12/v-npc.html