31 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ Σ' ΕΡΩΤΕΥΤΩ

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Βιβλιοπρόταση καλοκαιριού!

Τίτλος: 31 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ Σ' ΕΡΩΤΕΥΤΩ

Συγγραφέας: Sophie Jomain

''Ένα καλοκαίρι για να σε συναντήσω"

Λίγο οι αυξημένες θερμοκρασίες που επικρατούν γύρω μας και δε μας επιτρέπουν να ευχαριστηθούμε την ανάγνωση με τον τρόπο που επιθυμούμε, λίγο αυτή η βαθύτερη -και πολλές φορές ανομολόγητη- ανάγκη μας να βιώσουμε αυτό που αποκαλείται ''καλοκαιρινός έρωτας'' -ακόμη και μέσα από τις ιστορίες των βιβλίων που διαβάζουμε- σήμερα επανέρχομαι με μία βιβλιοπρόταση ό,τι πρέπει για το καλοκαίρι είτε βρισκόμαστε σε διάθεση διακοπών είτε όχι! Ένα μυθιστόρημα που το έχω κάμποσες μέρες στα ράφια της βιβλιοθήκης μου και περίμενα πώς και πώς να φτάσει ο Ιούλιος για να το διαβάσω! 

Μα γιατί συγκεκριμένα τον Ιούλιο; Διότι αυτές οι ''31 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ Σ' ΕΡΩΤΕΥΤΩ" (Un jour, une lettre - 31 jours pour t'aimer) του τίτλου του (κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε μετάφραση της κυρίας Πετρούλας Γαβριηλίδου) με έκαναν να σκεφτώ ότι θα μπορούσα κάθε μέρα του Ιουλίου να διαβάσω κι από ένα κεφάλαιό του. Αλλά, αμ δε! Σιγά μην είχα εγώ βιβλίο στα χέρια μου και να έκανα τόση υπομονή ώστε να το διαβάσω όλο! Όχι, δε γινόταν. Αφήστε που ήταν η πρώτη φορά που θα διάβαζα έργο της συγγραφέως Sophie Jomain και σε συνδυασμό με τη γενικότερη καλοκαιρινή του διάθεση, ε δε μου άφηνε και πολλά περιθώρια. Οπότε, έσπευσα να το διαβάσω με μία ανάσα σαν αυτές που παίρνουμε για τα αγαπημένα μας μακροβούτια στη θάλασσα.

''Για φαντάσου…

Βρίσκεις ένα τσαλακωμένο γράμμα πάνω σε ένα τραπέζι μιας καφετέριας… Απαντάς με ένα δικό σου γράμμα ενώ εκείνο δεν προοριζόταν για σένα… Και για 31 μέρες αλληλογραφείς με κάποιον που δεν τον γνωρίζεις… Αυτό ζω. Κι ενώ οι διακοπές μου δεν προμήνυαν τίποτα το απρόοπτο, αρκεί ένα γράμμα για να τα ανατρέψει όλα. Αν μου έλεγαν ότι θα ζούσα το πιο τρελό καλοκαίρι της ζωής μου γράφοντας σε έναν άγνωστο, δε θα το πίστευα με τίποτα.

Όμως… είναι πράγματι άγνωστος;

Έχω 31 μέρες για να τον συναντήσω

Έχω ένα καλοκαίρι για να την ερωτευτώ

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ....

31 φάκελοι για να ανοίξεις" (Από το οπισθόφυλλο)

Εντάξει! Είμαι σίγουρη ότι το βιβλίο δεν αφήνει πολλά στη φαντασία μας και δεν είναι αυτό που λέμε το επόμενο λογοτεχνικό αριστούργημα (όποιος/α το γράψει, να μας το πει και σε εμάς το απλό αναγνωστικό κοινό) -όχι ότι αυτό είναι κάτι αρνητικό, ή, κατακριτέο- αλλά αρχικά έχω μάθει να μην είμαι καθόλου αφοριστική με τα βιβλία και δεύτερον έχω βάλει τον εαυτό μου στη διαδικασία να διαβάζω ό,τι θεωρώ ότι θα με ικανοποιήσει και έχω ανάγκη τη δεδομένη στιγμή. Είτε πρόκειται για βιβλία πιο κλασικά και τάχα μου εκπλεπτυσμένα και σοβαρά -για μερικούς/ες- είτε πιο ανάλαφρα είτε πιο καθημερινά είτε εκείνα που πατάνε γερά πάνω στον ρεαλισμό της αληθινής ζωής είτε ονειροβατούν μέσα στον κόσμο της φαντασίας, κι ως απλή αναγνώστρια θα μου επιτρέψετε να απολαμβάνω δίχως ενοχές, ή, κόμπλεξ κάθε βιβλίο που τυγχάνει να διαβάσω. Και το ίδιο συνέβη και με το παρόν. 

Τί έχουμε, λοιπόν, εδώ; Αρχικά να πω ότι λάτρεψα την ιδέα της σελιδοποίησης και της χρήσης διαφορετικών γραμματοσειρών (οι δύο σαν τους γραφικούς χαρακτήρες των πρωταγωνιστικών προσώπων), αλλά και τον τρόπο που κάθε κεφάλαιο ανοίγει και κλείνει σαν φάκελος αλληλογραφίας όπου μέσα του περιέχεται κι ένα γράμμα. Αχ πόσες γλυκές αναμνήσεις και μία ευφορία στην ψυχή και στη σκέψη μου έφερε αυτή η εικόνα και η αίσθηση στα χέρια κάθε φορά που άνοιγα έναν φάκελο/κεφάλαιο. Λες και ζούσα μία παλιά και ρομαντική ιστορία έρωτα που δεν την αμαύρωνε αυτή η βιάση και η ''ανακύκλωση'' στις ανθρώπινες σχέσεις. Τότε που μαθαίναμε ουσιαστικά και σταδιακά ο ένας τον άλλον και μοιραζόμασταν εμπειρίες, σκέψεις και συναισθήματα δίχως φόβο, ή, οτιδήποτε άλλο αρνητικό. Τότε που νοιαζόμασταν για να μάθουμε τον άλλον άνθρωπο κι εκείνος/η με τη σειρά του/της εμάς, ακόμη κι αν δεν είχαμε συναντηθεί ποτέ από κοντά.

Η συγγραφέας, εδώ, έρχεται κι ενώνει αυτήν την ομορφιά του καλοκαιρινού έρωτα με την αθωότητα της εποχής όπου οι άνθρωποι ακόμη αντάλλασσαν γράμματα και διατηρούσαν μία επικοινωνία που έμοιαζε να κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον και την αδημονία όχι μόνο να συναντηθούν από κοντά, αλλά και να λάβουν απάντηση στο γράμμα τους. Λες κι αυτό το ''αλισβερίσι'' να ήταν ζωτικής σημασίας για εκείνους/ες. Μόνο που τώρα μιλάμε για το παρόν και για μία εποχή όπου όλα ενώ δείχνουν ότι έχουν αλλάξει κατά πολύ, ο έρωτας και η βίωσή του πάντα μα πάντα θα παραμένει ίδια στο πέρασμα των ετών. 

Εν κατακλείδι, μπορώ να πω ότι το βιβλίο με ''άγγιξε'' σε μεγαλύτερο βαθμό από όσο περίμενα και με έκανε να γελάσω με την ψυχή μου και να ευχηθώ ό,τι το καλύτερο για τα πρόσωπα της ιστορίας, ακόμη κι αν μιλάμε για μυθοπλασία. Ποιος/α το ξέρει; Μπορεί να υπάρξουν ανάλογες ιστορίες έρωτα αυτό, ή, το επόμενο καλοκαίρι με πρωταγωνιστές/στριες είτε εμάς είτε άλλα πρόσωπα εκεί έξω!

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.