Συνέντευξη με την ποιήτρια Μαρία Πηνελόπη Σταυριανού

Η ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΜΑΡΙΑ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΥ

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Σημερινή μου καλεσμένη στη στήλη των συνεντεύξεων η ποιήτρια Μαρία Πηνελόπη Σταυριανού. Την ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και τις απαντήσεις της. Από τις εκδόσεις Κονιδάρη κυκλοφορεί η ποιητική της συλλογή με τίτλο ''Ποιήματα απ’ τη Βικτώρια". Της εύχομαι να είναι καλοτάξιδη. Για όσους/ες επιθυμούν να τη διαβάσουν, μπορούν να την προμηθευτούν από κάποιο βιβλιοπωλείο, είτε από το επίσημο site του εκδοτικού.

Πάμε να δούμε τι μοιράστηκε μαζί μας...

ΕΡΩΤΗΣΗ 1: Θα ξεκινήσω με μία ερώτηση που κάνω σε όλους τους συγγραφείς. Πώς μπήκε η συγγραφή στην ζωή σας;

Μ.Π.Σ. Η συγγραφή δεν μπήκε στη ζωή μου ως απόφαση· απλώς μπήκε. Υπήρχε πάντα μια εσωτερική παρατήρηση, μια τάση να κοιτάζω λίγο περισσότερο τους ανθρώπους, τις χειρονομίες τους, την σωματική τους συμπεριφορά. Η γραφή ήρθε σαν ένας τρόπος μετάφρασης όλων αυτών στην καθημερινή γλώσσα.

Νομίζω πως κάθε άνθρωπος κουβαλά μια αθέατη ζωή. Η συγγραφή είναι η προσπάθεια να φωτίσεις τις σκοτεινές γωνίες.

ΕΡΩΤΗΣΗ 2: Από τις εκδόσεις Κονιδάρη κυκλοφορεί η ποιητική σας συλλογή, με τίτλο ''Ποιήματα απ’ τη Βικτώρια''. Να είναι καλοτάξιδη. Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια γι’ αυτή;

Μ.Π.Σ. Σε ευχαριστώ πολύ. Τα «Ποιήματα απ’ τη Βικτώρια» είναι ένα βιβλίο για τον άνθρωπο που σέρνει το κουφάρι του μέσα στις μεγαλουπόλεις, όπως λέει και ο Λεξ. Για τους περαστικούς, τους μοναχικούς, τους ερωτευμένους, τους κουρασμένους, για όλους εκείνους που διασχίζουν καθημερινά δρόμους.

Η Βικτώρια για μένα δεν είναι απλώς μια περιοχή. Είναι το κέντρο της Αθήνας. Είναι ένας μικρόκοσμος. Ένας τόπος όπου συναντιούνται αντιθέσεις, μνήμες, πρόσωπα και ιστορίες. Είναι ο σταθμός, η αναμονή, το πέρασμα. Είναι ένας τόπος εξωτερικός αλλά και εσωτερικός.

ΕΡΩΤΗΣΗ 3: Γιατί επιλέξατε να στραφείτε προς την συγγραφή ποιημάτων; Τί σας ελκύει σε αυτά;

Μ.Π.Σ. Αυτό που ξέρω είναι ότι μου αρέσει να γράφω. Έχω ανάγκη να γράφω. Όσον αφορά τα ποιήματα συγκεκριμένα, δεν νομίζω ότι επιλέγει κάποιος την ποίηση. Η ποίηση σε επιλέγει.

ΕΡΩΤΗΣΗ 4: Ποια η πηγή έμπνευσης της συγγραφής των ποιημάτων σας; Πόσος χρόνος χρειάστηκε για να τ'αποτυπώσετε πάνω στο χαρτί;

Μ.Π.Σ. Η έμπνευση δεν έρχεται πάντα από τα μεγάλα γεγονότα. Πολλές φορές βρίσκεται στα μικρά: σε ένα βλέμμα στο λεωφορείο, σε ένα τραπέζι ενός άδειου μπαρ ή στο πεζοδρόμιο ενός κατάμεστου μπαρ.

Με ενδιαφέρει η ανθρώπινη κατάσταση. Η προσπάθεια του ανθρώπου να αγαπήσει, να αντέξει, να θυμηθεί, να ξεχάσει. Αν δεν έχω το κινητό μου, έχω πάντα χαρτί κάπου. Έγραφα μικρή όταν έμπαινα αργά στο λεωφορείο, γράφω και τώρα στο μπαρ σε χαρτοπετσέτα αν χρειαστεί. 

Κάποια ποιήματα γράφτηκαν ακαριαία και κάποια άλλα χρειάστηκαν χρόνια για να ωριμάσουν. Άλλωστε η γραφή δεν είναι μόνο η στιγμή που πιάνεις το μολύβι.

ΕΡΩΤΗΣΗ 5: Πόσο έντονη ήταν η συναισθηματική σας φόρτιση κατά τη διάρκεια συγγραφής των ποιημάτων σας;

Μ.Π.Σ. Η γραφή έχει πάντα λίγη έκθεση. Δεν γράφεις κρυμμένος. Η έκθεση εμπεριέχει φόρτιση. Τώρα δεν ξέρω πόσο τοις εκατό. 

Το συμπέρασμα είναι ότι ίσως τελικά γράφουμε όχι για να ξεφορτωθούμε όσα νιώθουμε, αλλά για να τα καταλάβουμε.

ΕΡΩΤΗΣΗ 6: Προς προέκυψε ο τίτλος ''Ποιήματα απ' τη Βικτώρια'';

Μ.Π.Σ. Όπως είπα και πιο πάνω, η Βικτώρια για μένα είναι ένας μικρόκοσμος. Ένα σημείο αναφοράς. Που βρίσκεις τα πάντα. 

Με γοητεύουν πάντα οι τόποι που δεν είναι τέλειοι. Οι τόποι με ρωγμές. Γιατί μέσα από αυτές τις ρωγμές περνά η ζωή. Και πάνω από όλα, η Βικτώρια για μένα είναι το σπίτι μου και το καταφύγιο μου στην ενήλικη ζωή μου.

ΕΡΩΤΗΣΗ 7: Τί θα επιθυμούσατε να αποκομίσουν οι αναγνώστες/στριες από την επαφή τους με τα ποιήματά σας;

Μ.Π.Σ. Θα ήθελα να αισθανθούν ότι κάποιος τους καταλαβαίνει. Δεν με ενδιαφέρει τόσο ο αναγνώστης να συμφωνήσει μαζί μου. Με ενδιαφέρει να συναντήσει τον εαυτό του. Ακόμα και ένας να ταυτιστεί, ο στόχος επιτεύχθηκε. Όπως κάποια ποιήματα γίναν απάγκιο για μένα κάποτε, έτσι να γίνει και η ποίηση μου για όποιον την χρειάζεται. 

ΕΡΩΤΗΣΗ 8: Για ποιους λόγους πιστεύετε ότι το αναγνωστικό κοινό της χώρας μας δείχνει έναν φόβο/μία συστολή προς την ανάγνωση ποιημάτων;

Μ.Π.Σ. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποια συστολή στο αναγνωστικό κοινό. Αντιθέτως, πιστεύω ότι η ποίηση έχει το κοινό της. Ίσως, όσον αφορά το νέο κοινό, η ποίηση απαιτεί μια διαφορετική ταχύτητα. Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα καταναλώνονται γρήγορα, ενώ το ποίημα ζητά να σταθείς λίγο.

Υπάρχει επίσης η αντίληψη ότι η ποίηση είναι κάτι δύσκολο και ιντελεκτουάλ. Όμως η ποίηση ξεκινά από τα πιο απλά πράγματα: από τον έρωτα, τον φόβο, την απώλεια, την ανάγκη μας να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε.

ΕΡΩΤΗΣΗ 9: Τέλος, ποιο το όραμά σας ως δημιουργός;

Μ.Π.Σ. Θέλω να συνεχίσω να γράφω, να ερευνώ τον άνθρωπο και τα συναισθήματα. Γιατί εκεί βρίσκεται το πραγματικό ενδιαφέρον: στο εύθραυστο, στο ατελές, στο βαθιά ανθρώπινο.

Αν κάποτε ένα ποίημα μου σταθεί δίπλα σε κάποιον άνθρωπο σε μια δύσκολη ή μοναχική στιγμή, τότε θα έχει εκπληρώσει τον λόγο ύπαρξης του

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και τις απαντήσεις σας.

Με εκτίμηση, Κυριακή Γανίτη από το blog Dominica Amat