Αφιέρωμα σε σύγχρονα ιστορικά μυθιστορήματα (Μέρος 2ο): Η απαγωγή της ιέρειας

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Αφιέρωμα σε σύγχρονα ιστορικά μυθιστορήματα 

(Μέρος 2ο)

 Η απαγωγή της ιέρειας

Για το δεύτερο μέρος του αφιερώματος σε σύγχρονα ιστορικά μυθιστορήματα επέλεξα να διαβάσω και να σας παρουσιάσω ένα βιβλίο που συνδυάζει το ιστορικό κομμάτι με εκείνο του κοινωνικού στοιχείου. Ένα συγγραφικό δίδυμο και ζευγάρι και στη ζωή που φαίνεται ότι έχουν βρει την επιθυμητή αρμονία στο να μας προσφέρουν βιβλία που χαρακτηρίζονται από μία ευγένεια, σεβασμό και ειλικρίνεια τόσο προς τη λογοτεχνία όσο και προς εμάς, το αναγνωστικό κοινό, είναι οι Γιάννης και Μαρίνα Αλεξάνδρου. Έτσι, σήμερα σας μιλώ για το μυθιστόρημά τους, με τίτλο ''Η απαγωγή της ιέρειας'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας.

Είναι γεγονός ότι ακούγοντας τον τίτλο ''Η απαγωγή της ιέρειας'' σε συνδυασμό με την εικόνα που κοσμεί το εξώφυλλο του βιβλίου, θεώρησα ότι θα έχουμε να κάνουμε με ένα αμιγώς ιστορικό μυθιστόρημα που η υπόθεσή του θα διαδραματιζόταν τα αρχαία χρόνια. Όμως, δεν ήταν ακριβώς έτσι. Οι συγγραφείς επιλέγουν να ενώσουν το παρελθόν και το παρόν των προσώπων της παρούσας υπόθεσης, ταξιδεύοντάς μας πίσω και μπρος στον χώρο και στον τόπο της ιστορίας κι όλα αυτά με έναν τρόπο που υπήρχε μία σαφής συνοχή -αν όχι από την αρχή, αλλά μετά από μερικές σελίδες- σε όλη την εξέλιξη της πλοκής.

Οι συγγραφείς για ακόμη μία φορά έρχονται να ενώσουν το παρελθόν με το παρόν σε μία παράλληλη αφήγηση που έρχεται το ένα να ''κουμπώσει'' πάνω στο άλλο μέσα από μία ματιά -θα τολμούσα να πω- πιο ρομαντική και με μία τάση που επικρατούσε τα προηγούμενα χρόνια γύρω από τα κοινωνικά ζητήματα, τις ανθρώπινες σχέσεις και τον αντίκτυπό τους τόσο στο περίγυρό τους όσο και πάνω στους ίδιους και στις ίδιες. Ναι, το στοιχείο της αγωνίας και του μυστηρίου μπορεί να μην είναι τόσο έντονο και καθηλωτικό, όπως και θα επιθυμούσα περισσότερες αναφορές στο ιστορικό κομμάτι, αλλά βρίσκονται εκεί για να κρατήσουν ακμαίο το ενδιαφέρον μας ώστε να διαβάσουμε το βιβλίο μέχρι τέλους. Με πιο αγαπημένο μου, εντέλει, κομμάτι του βιβλίου τον τρόπο που οι συγγραφείς αποτείνουν έναν φόρο τιμής σε όλες εκείνες τις γυναικείες μορφές που διατήρησαν και διαφύλαξαν την ιστορία, βρήκα το μυθιστόρημα καλογραμμένο, ευνόητο και πέρασα καλά διαβάζοντάς το. 

Περιγραφή:

Μια ιστορία για τις γυναίκες που έζησαν, άντεξαν, αγάπησαν και δεν ξέχασαν ποτέ. Η Έλβη, νεαρή αρχαιολόγος και απόγονος προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής, μεγαλώνει στην Ελευσίνα, μια πόλη όπου η Ιστορία ζει ακόμη ανάμεσα στους ανθρώπους. Ξεναγώντας τουρίστες στον αρχαιολογικό χώρο, γνωρίζει έναν Αμερικανό σκηνοθέτη και συμμετέχει ως σύμβουλος σε μια μεγάλη τηλεοπτική παραγωγή για τα Ελευσίνια Μυστήρια. Η σειρά, εμπνευσμένη από τον μυθικό έρωτα ενός Σάμιου εμπόρου και μιας ιέρειας της Δήμητρας, μας μεταφέρει από την Ελευσίνα στην αρχαία Σάμο και τη μακρινή Ταρτησσό. Παράλληλα με τη φανταστική αφήγηση, η Έλβη ζει τον έρωτά της με τον Πάνο, έναν νεαρό μηχανικό. Στο πλευρό του περνά θύελλες, αλλά βιώνει και στιγμές αληθινής αγάπης – ενώ ως αρχαιολόγος μπλέκεται σε σκοτεινές υποθέσεις που απειλούν ακόμα και τη ζωή της... Στο ίδιο μονοπάτι περπατά και ο ξάδερφος της Έλβης, ο «γιατρός της Ελευσίνας», ένας άνθρωπος με καρδιά μεγάλη και βλέμμα γεμάτο ενοχές και πάθος. Η σχέση του με την Ελένη θα δοκιμάσει τα όρια της αφοσίωσης. Με φόντο την Ελευσίνα –εκεί όπου τα μυστήρια έδιναν υποσχέσεις λύτρωσης και αιώνες μετά βρήκαν στέγη οι ελπίδες εκατοντάδων προσφύγων– και φτάνοντας ως το Λος Άντζελες, αυτό το πολυεπίπεδο μυθιστόρημα ξετυλίγει την πορεία ανθρώπων καθημερινών, που παλεύουν να βρουν το φως μέσα από τις σκιές της ιστορίας και της προσωπικής τους διαδρομής.

Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας.

Υ.Γ. Μείνετε συντονισμένοι/ες για το 3ο μέρος του αφιερώματος.