Συνέντευξη με τη συγγραφέα Ασπασία Καρίπη

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΣΠΑΣΙΑ ΚΑΡΙΠΗ

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Σημερινή μου καλεσμένη στη στήλη των συνεντεύξεων η συγγραφέας Ασπασία Καρίπη. Την ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και τις απαντήσεις της. Από τις εκδόσεις I-write κυκλοφορεί το βιβλίο της, με τίτλο ''Να μείνω στη γιαγιά''. Της εύχομαι να είναι καλοτάξιδο. Για όσους/ες επιθυμούν να το διαβάσουν, μπορούν να το προμηθευτούν είτε από το επίσημο site του εκδοτικού, είτε από κάποιο βιβλιοπωλείο. 

Πάμε να δούμε τι μοιράστηκε μαζί μας...

ΕΡΩΤΗΣΗ 1: Τί σας οδήγησε στη συγγραφή ενός παιδικού βιβλίου;

Α.Κ. Η συγγραφή ενός παιδικού βιβλίου ήταν για μένα ένας τρόπος να ενώσω δύο μεγάλες αγάπες: την εκπαίδευση και τη δημιουργία. Ως εκπαιδευτικός, έρχομαι καθημερινά σε επαφή με τον κόσμο των παιδιών, τις σκέψεις τους, τις απορίες τους, τα συναισθήματα και τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα. Πάντα πίστευα, πως τα παιδιά δεν χρειάζονται απλώς ιστορίες για να διασκεδάσουν. Χρειάζονται ιστορίες που θα τους δώσουν αφορμές να σκεφτούν, να αισθανθούν, να αναγνωρίσουν κομμάτια του εαυτού τους και να ανακαλύψουν τον κόσμο γύρω τους. Κάπως έτσι, γεννήθηκε η ανάγκη μου να δημιουργήσω τη δική μου ιστορία.

ΕΡΩΤΗΣΗ 2: Από τις εκδόσεις I-write κυκλοφορεί το βιβλίο σας, με τίτλο ''Να μείνω στη γιαγιά''. Να είναι καλοτάξιδο! Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια γι'αυτό;

Α.Κ. Σας ευχαριστώ πολύ!

Το «Να μείνω στη γιαγιά» είναι μια τρυφερή ιστορία που πραγματεύεται έναν από τους πιο ξεχωριστούς δεσμούς της παιδικής ηλικίας: τη σχέση εγγονιών και γιαγιάδων. Η ιστορία ξεκινά από μια πολύ γνώριμη εικόνα για πολλές οικογένειες. Οι γονείς φεύγουν για τη δουλειά και τα παιδιά μένουν με τη γιαγιά και τον παππού. Εκεί τα περιμένουν βόλτες, παιχνίδια, μικρές σκανταλιές, μπάνιο, μεσημεριανός ύπνος με παραμύθια, νόστιμο φαγητό, γέλια και αμέτρητες αγκαλιές. Κι όταν έρχεται η ώρα να επιστρέψουν οι γονείς, εκείνα έχουν μια πολύ συγκεκριμένη απάντηση: «Να μείνω στη γιαγιά». Πίσω από αυτή την απλή παιδική φράση κρύβεται ένας ολόκληρος κόσμος συναισθημάτων. Ένας κόσμος γεμάτος ασφάλεια, αποδοχή, αγάπη και όμορφες αναμνήσεις. Είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται στα παιδιά, αλλά πιστεύω πως θα συγκινήσει εξίσου και τους μεγάλους, ξυπνώντας τους δικές τους αναμνήσεις.

ΕΡΩΤΗΣΗ 3: Ποια η πηγή έμπνευσης της παρούσας ιστορίας; Πόσο χρόνο χρειαστήκατε για να ολοκληρώσετε τη συγγραφή του παραμυθιού;

Α.Κ. Η έμπνευση προέκυψε από την ίδια τη ζωή και από μια εικόνα που λίγο ή πολύ έχουμε συναντήσει όλοι. Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει ένα παιδί να λέει στους γονείς του «θέλω να μείνω στη γιαγιά»; Είναι βιωματικό, μιας και οι ήρωες είναι τα ίδια μου τα παιδιά και οι γονείς μου, που τα κρατούν και τα φροντίζουν τις ώρες που εμείς εργαζόμαστε. Αυτή η φράση, που μπορεί αρχικά να προκαλέσει ένα χαμόγελο ή ακόμη και μια μικρή απογοήτευση στους γονείς, κρύβει κάτι πολύ βαθύτερο. Μου γεννήθηκε η επιθυμία να εξερευνήσω αυτό το συναίσθημα μέσα από τα μάτια ενός παιδιού και να αποτυπώσω όλα εκείνα τα μικρά καθημερινά πράγματα που κάνουν τη γιαγιά τόσο ξεχωριστή. Όσο για τον χρόνο συγγραφής, δεν ήταν μόνο η αποτύπωση της αρχικής ιδέας, αλλά και η επεξεργασία της ιστορίας, ώστε κάθε λέξη να υπηρετεί τη συναισθηματική της ταυτότητα. Για μένα, άλλωστε, μια παιδική ιστορία χρειάζεται απλότητα στη γλώσσα, αλλά πολλή σκέψη πίσω από αυτήν.

ΕΡΩΤΗΣΗ 4: Πώς μπορεί να εξηγηθεί αυτός ο ιδιαίτερος δεσμός μεταξύ των εγγονιών και των γιαγιάδων τους;

Α.Κ. Νομίζω πως πρόκειται για έναν δεσμό που χτίζεται μέσα από μικρές, καθημερινές στιγμές και όχι απαραίτητα μέσα από μεγάλες πράξεις. Η γιαγιά συχνά γίνεται ένας ξεχωριστός κόσμος για το παιδί. Είναι εκείνη που θα ακούσει την ίδια ιστορία για δέκατη φορά, που θα επιτρέψει λίγη παραπάνω αταξία, που θα φτιάξει το αγαπημένο του φαγητό, που θα διηγηθεί ιστορίες και θα δημιουργήσει μικρές οικογενειακές παραδόσεις. Ίσως η μαγεία αυτής της σχέσης, να βρίσκεται στο γεγονός ότι συνδυάζει την τρυφερότητα με την αίσθηση της απόλυτης οικειότητας. Η γιαγιά δεν είναι απλώς ένα αγαπημένο πρόσωπο. Είναι ένα κομμάτι της παιδικής ηλικίας που συχνά συνοδεύει τον άνθρωπο σε όλη του τη ζωή. Και βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως μέσα από αυτή τη σχέση μεταφέρονται αξίες, οικογενειακές ιστορίες, βιώματα και παραδόσεις από τη μία γενιά στην άλλη.

ΕΡΩΤΗΣΗ 5: Τί θα επιθυμούσατε να “κοινωνήσετε’’ στα μικρά παιδιά μέσα από την ιστορία του βιβλίου σας;

Α.Κ. Θα ήθελα τα παιδιά να κρατήσουν την αξία των ανθρώπων που τα αγαπούν και των στιγμών που μοιράζονται μαζί τους. Να καταλάβουν πως η αγάπη δεν μετριέται με τα δώρα ή με το πόσα πράγματα κάνουμε μαζί, αλλά με την παρουσία, τη φροντίδα, τον χρόνο και το ενδιαφέρον που προσφέρουμε ο ένας στον άλλον. Παράλληλα, θα ήθελα να ενθαρρύνω τα παιδιά να εκφράζουν ελεύθερα τα συναισθήματά τους. Να μη φοβούνται να πουν ποιον αγαπούν, πού αισθάνονται όμορφα και τι τους κάνει χαρούμενους. Και ίσως, μέσα από το βιβλίο, να θυμηθούν οι μεγάλοι πως για ένα παιδί οι πιο πολύτιμες αναμνήσεις μπορεί να δημιουργούνται μέσα από τα πιο απλά πράγματα. Αναμνήσεις που χαράσσονται στη μνήμη και δεν φεύγουν εύκολα.

ΕΡΩΤΗΣΗ 6: Πώς ένα παραμύθι δύναται να αναπτύξει την κριτική ικανότητα και σκέψη των παιδιών;

Α.Κ. Το παραμύθι είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό παιδαγωγικό εργαλείο. Δεν προσφέρει απλώς μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Δημιουργεί έναν ασφαλή χώρο μέσα στον οποίο το παιδί μπορεί να προβληματιστεί, να αναρωτηθεί, να αναζητήσει απαντήσεις και να διαμορφώσει τη δική του άποψη. Όταν ένα παιδί διαβάζει ή ακούει μια ιστορία, μπορεί να αναρωτηθεί: «Γιατί έκανε αυτό ο ήρωας;», «Εγώ τι θα έκανα στη θέση του;», «Θα μπορούσε να είχε επιλέξει κάτι διαφορετικό;». Αυτές οι ερωτήσεις αποτελούν τα πρώτα βήματα της κριτικής σκέψης. Επιπλέον, μέσα από την ταύτιση με τους ήρωες, τα παιδιά καλλιεργούν τη συναισθηματική τους νοημοσύνη, την ενσυναίσθηση και την ικανότητά τους να αντιλαμβάνονται διαφορετικές οπτικές. Πιστεύω, πως ένα καλό παιδικό βιβλίο δεν

πρέπει να δίνει όλες τις απαντήσεις. Πρέπει να γεννά καινούργιες ερωτήσεις.

ΕΡΩΤΗΣΗ 7: Είναι, τελικά, τα παιδιά οι πιο αυστηροί κριτές και το πιο απαιτητικό κοινό;

Α.Κ. Αναμφίβολα! Τα παιδιά είναι ίσως το πιο αυθεντικό κοινό που μπορεί να συναντήσει ένας

συγγραφέας και όχι μόνο. Δεν επηρεάζονται από τίτλους, βιογραφικά ή εντυπωσιακές παρουσιάσεις. Αν μια ιστορία δεν τους κερδίσει, θα το καταλάβεις αμέσως! Έχουν μια μοναδική ικανότητα να αντιλαμβάνονται πότε κάτι είναι αληθινό και πότε δεν τα αγγίζει. Δεν προσποιούνται ότι τους αρέσει κάτι για να ευχαριστήσουν τον δημιουργό. Αυτό, όμως, είναι και το πιο όμορφο κομμάτι της παιδικής λογοτεχνίας. Σε αναγκάζει να είσαι ειλικρινής, δημιουργικός και ουσιαστικός. Ως εκπαιδευτικός, γνωρίζω καλά πως τα παιδιά έχουν πολύ περισσότερα να μας πουν από όσα συχνά τους επιτρέπουμε να εκφράσουν.

ΕΡΩΤΗΣΗ 8: Τί θα συμβουλεύατε τους νέους συγγραφείς που επιθυμούν να γράψουν βιβλία για παιδιά;

Α.Κ. Να μην προσπαθήσουν να γράψουν σαν ενήλικες που απευθύνονται σε παιδιά, αλλά να προσπαθήσουν να ξαναδούν τον κόσμο μέσα από τα μάτια των παιδιών. Να γίνουν πάλι οι ίδιοι παιδιά και να γράψουν ελεύθερα και αληθινά. Να παρατηρούν, να ακούν προσεκτικά τις συζητήσεις παιδιών, όλων των ηλικιών, να ανακαλύπτουν τι τα προβληματίζει, τι τα συγκινεί και τι τα κάνει να γελούν. Να μη φοβούνται την απλότητα, γιατί πολλές φορές τα πιο ουσιαστικά μηνύματα κρύβονται στις πιο απλές λέξεις. Και κάτι ακόμη: να μην αντιμετωπίζουν την παιδική λογοτεχνία ως κάτι εύκολο ή λιγότερο απαιτητικό. Το να καταφέρεις να μεταφέρεις ένα βαθύ νόημα με τρόπο κατανοητό, ευχάριστο και ελκυστικό για ένα παιδί είναι πραγματική πρόκληση. Πάνω απ'όλα, να γράφουν με ειλικρίνεια, αγάπη και σεβασμό προς τους μικρούς αναγνώστες.

ΕΡΩΤΗΣΗ 9: Τέλος, θα μπορούσατε να μοιραστείτε μαζί μας κάποια από τα μελλοντικά σας συγγραφικά σχέδια;

Α.Κ. Η αλήθεια είναι πως η συγγραφική μου διαδρομή δεν έχει πολύ καιρό που ξεκίνησε και έχω πολλή διάθεση να τη συνεχίσω! Αυτήν την περίοδο βρίσκομαι σε μια πολύ όμορφη δημιουργική φάση, καθώς υπάρχουν νέα συγγραφικά σχέδια στα οποία συμμετέχω μέσα από μια εξαιρετική συνεργασία, με προοπτική τη δημιουργία μιας ολόκληρης σειράς βιβλίων. Δεν θα ήθελα ακόμη να αποκαλύψω περισσότερες λεπτομέρειες, καθώς κάποια πράγματα χρειάζεται να ωριμάσουν και να έρθει η κατάλληλη στιγμή για να παρουσιαστούν. Αυτό που μπορώ να πω είναι πως με ενθουσιάζει ιδιαίτερα η ιδέα να δημιουργήσω ιστορίες που δεν θα περιορίζονται απλώς στην ανάγνωση, αλλά θα αποτελούν αφορμή για σκέψη, συζήτηση, συναισθηματική έκφραση και ουσιαστική επικοινωνία με τα παιδιά. Εύχομαι το «Να μείνω στη γιαγιά» να είναι μόνο η αρχή μιας όμορφης και δημιουργικής συγγραφικής πορείας για εμένα!

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας και γι’ αυτήν την πολύτιμη και ουσιαστική κουβέντα!

Εκτός από το βιβλίο μου, οι αναγνώστες σας μπορούν να με βρουν και στα social media,

facebook: Aspa Karipi και Instagram @Aspasiakaripi

Αλλά και στο eduki.gr που αναρτώ εκπαιδευτικό υλικό για όλες τις σχολικές βαθμίδες, όσον αφορά το φιλολογικό κομμάτι.

Και πάλι σας ευχαριστώ.

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και τις απαντήσεις σας.

Με εκτίμηση, Κυριακή Γανίτη από το blog Dominica Amat