Συνέντευξη με τη συγγραφέα Ράνια Νικολακοπούλου

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΡΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας...

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Σήμερα ξεκινά ο μήνας Οκτώβρης και είναι αφιερωμένος στη λογοτεχνία του τρόμου και της φαντασίας και τις λοιπές μορφές που μπορεί να λάβει στην τέχνη. ''Ποδαρικό'' στην πρόσκλησή μου προς εγχώριους/ες συγγραφείς (ανάλογων έργων) για συνεντεύξεις κάνει η συγγραφέας Ράνια Νικολακοπούλου. Την ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και τις απαντήσεις της. Από τις εκδόσεις Κύφαντα κυκλοφορεί το βιβλίο της, με τίτλο ''Θέμα πιθανοτήτων''. Της εύχομαι να είναι καλοτάξιδο. Για όσους/ες επιθυμούν να το διαβάσουν, μπορούν να το προμηθευτούν είτε από το επίσημο site του εκδοτικού, είτε από κάποιο βιβλιοπωλείο. 

Πάμε να δούμε τι μοιράστηκε μαζί μας...

ΕΡΩΤΗΣΗ 1: Θα ξεκινήσω με μία ερώτηση που κάνω σε όλους τους συγγραφείς. Πώς μπήκε η συγγραφή στη ζωή σας;

Ρ.Ν. Μου άρεσε να σκέφτομαι ιστορίες από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Νομίζω ότι άρχισα να γράφω κάπου γύρω στις μεγάλες τάξεις του δημοτικού. Στην αρχή ήταν ιστορίες με έντονες επιρροές από ταινίες ή βιβλία, και όσο μεγάλωνα οι επιρροές αυτές μειώνονταν και οι ιστορίες γίνονταν περισσότερο «δικές μου». Θυμάμαι, τότε, μου ήταν σχεδόν αδύνατο να ολοκληρώσω μια ιστορία. Πάντα ξεκινούσα με κέφι να γράψω μια ιστορία τρόμου ή φαντασίας και κάπου στην πορεία ξέμενα από ιδέες και το άφηνα. Πρέπει να έχω ακόμα ένα χειρόγραφο από εποχές λυκείου, το οποίο θυμίζει ελεεινά πολύ “Supernatural” και “Constantine”.

ΕΡΩΤΗΣΗ 2: Από τις εκδόσεις Κύφαντα κυκλοφορεί το νέο σας βιβλίο, με τίτλο ''Θέμα πιθανοτήτων''. Να είναι καλοτάξιδο. Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για αυτό;

Ρ.Ν. Σας ευχαριστώ πολύ! Πρόκειται για μια δυστοπική νουβέλα φαντασίας. Βρισκόμαστε σε έναν φαινομενικά τέλειο κόσμο, που όμως στην πραγματικότητα είναι ένα κελί με χρυσά κάγκελα. Κανείς δεν είναι πραγματικά ελεύθερος, όμως κανείς δεν το συνειδητοποιεί. Σε αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχει ανεργία. Όλοι πρέπει να δουλεύουν με εξοντωτικά ωράρια, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης. Όποιος δεν δουλεύει θεωρείται «αντιπαραγωγικός» και το Σύστημα Αποκατάστασης Αντιπαραγωγικών τον καταδικάζει σε καταναγκαστικά έργα. Η ίδια η κοινωνία αυτό το θεωρεί φυσιολογικό και οι περισσότεροι άνθρωποι χαρακτηρίζουν τους «αντιπαραγωγικούς» παράσιτα. Ο Άντριαν, ο πρωταγωνιστής μας, είναι ένας συμβιβασμένος άνθρωπος που δεν αμφισβητεί το Σύστημα. Όλα όμως αλλάζουν όταν η Έμπονι, η αδελφή του, αποφασίζει να κυνηγήσει το όνειρό της, ρισκάροντας να θεωρηθεί «αντιπαραγωγική» και εκμυστηρεύεται στον Άντριαν ότι βλέπει νιφάδες μέσα στο κατακαλόκαιρο. Όπως γράφει και το οπισθόφυλλο του βιβλίου: «Ο Άντριαν ποτέ δεν είχε πρόβλημα με το Σύστημα. Μέχρι που η αδελφή του δημιούργησε μια ρωγμή…»

Στην ουσία είναι μια ιστορία για το πόσο πιθανό είναι το απίθανο.

ΕΡΩΤΗΣΗ 3: Ποια η πηγή έμπνευσης της παρούσας ιστορίας; Πόσο χρόνο χρειαστήκατε για να ολοκληρώσετε τη συγγραφή του βιβλίου;

Ρ.Ν. Η αλήθεια είναι ότι το δούλευα μαζί με άλλες ιστορίες, οπότε μου είναι δύσκολο να καθορίσω τον χρόνο που μου πήρε. Όμως, θεωρώ ότι το έγραψα σχετικά γρήγορα.

Τώρα, σχετικά με την πηγή έμπνευσης της συγκεκριμένης ιστορίας… Το έναυσμα ήταν μια συζήτηση που άκουσα μια φορά στο μετρό, για έναν παράξενο θάνατο. Άρχισα να σκέφτομαι ποια θα μπορούσαν να είναι τα αίτια αυτού του θανάτου, γιατί συνέβη, κι αν ήταν όντως αυτό που φαινόταν με την πρώτη ματιά ή κρυβόταν κάτι άλλο από πίσω. Είχε ήδη αρχίσει να δημιουργείται μια πρώιμη ιστορία στο μυαλό μου, η οποία όμως έμεινε εκεί για αρκετό καιρό. Κάποια στιγμή, λοιπόν, που καθόμουν στο λάπτοπ μου και δεν ήξερα τι να γράψω, κι ενώ είχε μπει για τα καλά το καλοκαίρι, άρχισα να σκέφτομαι πόσο πολύ θα ήθελα λίγο χειμωνιάτικο κρύο, μιας και δεν είμαι άνθρωπος της ζέστης. Η επιθυμία μου να νιώσω λίγο κρύο, μαζί με κάποιες τάσεις φυγής από την πραγματικότητα, συνδυάστηκαν με εκείνη την ιδέα που μου είχε έρθει τότε στο μετρό, και κάπως έτσι δημιουργήθηκε το Θέμα Πιθανοτήτων.

ΕΡΩΤΗΣΗ 4: Άραγε, τί μπορεί να θεωρηθεί στη ζωή μας ως ''Θέμα πιθανοτήτων'';

Ρ.Ν. Θα έλεγα τα πάντα. Ακόμα και το ότι δημιουργήθηκε ο πλανήτης μας και υπάρχει μέχρι σήμερα, ώστε να υπάρχουμε κι εμείς, είναι θέμα πιθανοτήτων.

ΕΡΩΤΗΣΗ 5: Γιατί επιλέγξατε να γράψετε ένα βιβλίο που ''υπηρετεί'' το είδος της δυστοπίας; Τί σας ελκύει σε αυτήν;

Ρ.Ν. Αυτό που με ελκύει στη δυστοπία είναι αυτό που με τρομάζει: το πόσο κοντά είναι στην πραγματικότητά μας. Το πόσο εύκολα μπορούμε να ολισθήσουμε σε μια δυστοπία χωρίς καν να το καταλάβουμε. Βλέπουμε να διακυβεύονται ανθρώπινα δικαιώματα που θεωρούσαμε κεκτημένα. Στην Αμερική οι γυναίκες χάνουν το δικαίωμα σε ασφαλή και νόμιμη άμβλωση, στην Τουρκία η LGBTQ+ κοινότητα δέχεται επιθέσεις και διώξεις, ενώ δυστυχώς παρατηρείται άνοδος ακροδεξιών αντιλήψεων.

Κάπως έτσι δεν οδεύουμε σε δυστοπία;

ΕΡΩΤΗΣΗ 6: Τί πιστεύετε ότι θα κρατήσει το αναγνωστικό κοινό από την επαφή του με την ιστορία του βιβλίου σας;

Ρ.Ν. Ότι κάποιες φορές, αν κάποιος είναι αρκετά τρελός για να πάει κόντρα σε όλες τις πιθανότητες, να ρισκάρει και να πιστέψει το αδύνατο, μπορεί τελικά να λυγίσει την ίδια την πραγματικότητα και να κάνει το απίθανο πιθανό.

ΕΡΩΤΗΣΗ 7: Έχετε γράψει και το βιβλίο, με τίτλο ''Η τελετή του αίματος'' το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Momentum. Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια και για αυτό;

Ρ.Ν. Είναι μια ιστορία τρόμου με έναν βρικόλακα. Διαδραματίζεται στη σύγχρονη εποχή και έχει επιρροές από τον Δράκουλα. Η πρωταγωνίστρια, η Άμπιγκεϊλ αρχίζει να έχει παράξενα όνειρα, ενώ το αγόρι της εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Ενώ τον ψάχνει, στο μυαλό της αναδύονται σιγά σιγά γνώσεις αποκρυφισμού, που όμως δεν θυμάται να απέκτησε ποτέ, και τελικά μαθαίνει ότι την καταδιώκει ένας βρικόλακας τον οποίον αργά ή γρήγορα θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει.

ΕΡΩΤΗΣΗ 8: Για ποιους λόγους πιστεύετε ότι στρέφονται οι αναγνώστες/στριες, όλο και περισσότερο, στην ανάγνωση βιβλίων φανταστικής λογοτεχνίας και τρόμου;

Ρ.Ν. Για να πω την αλήθεια, δεν ξέρω σε τι βαθμό υπάρχει αυτή η στροφή προς τη φαντασία και τον τρόμο. Πάντως σίγουρα παίζει ρόλο το ότι αυτά τα είδη έχουν αρχίσει να «αποκαθίστανται» στη συνείδηση του κόσμου. Δηλαδή, παλιότερα, ήταν πολύ υποτιμημένα, πολύς κόσμος δεν τα θεωρούσε καν «λογοτεχνία». Νομίζω πως τώρα αυτό το στίγμα έχει αρχίσει να φεύγει.

ΕΡΩΤΗΣΗ 9: Έχετε ξεκινήσει τη συγγραφή του επόμενου έργου σας; Κι αν ναι, θα μπορούσατε να μοιραστείτε κάτι μαζί μας;

Ρ.Ν. Πέρασα μια περίοδο που δούλευα πολλές ιστορίες ταυτόχρονα, οπότε αυτή τη στιγμή έχω έτοιμα κάποια διηγήματα τρόμου και ένα ακόμη βιβλίο φαντασίας με στοιχεία τρόμου. Αυτή τη στιγμή γράφω μια άλλη ιστορία που προβλέπεται να γίνει αρκετά μεγάλη (ίσως πάει για τριλογία), η οποία συνδυάζει κοσμικό τρόμο και επιστημονική φαντασία, και σίγουρα θα αργήσω πολύ να την ολοκληρώσω γιατί βρίσκομαι ακόμα στο πρώτο draft.

ΕΡΩΤΗΣΗ 10: Σαν αναγνώστρια, τί είδους βιβλία προτιμάτε να διαβάζετε;

Ρ.Ν. Ο τρόμος είναι το αγαπημένο μου είδος και μετά ακολουθεί το fantasy και έπειτα η επιστημονική φαντασία. Μου αρέσει γενικά να υπάρχει υπερφυσικό στοιχείο και μυστήριο στις ιστορίες.

ΕΡΩΤΗΣΗ 11: Ποια η συμβουλή σας προς τους/τις νέους συγγραφείς;

Ρ.Ν. Να κάνουν πολύ rewrite και να είναι έτοιμοι να δεχτούν κάθε είδους feedback, όχι μόνο τα θετικά, αλλά και τα αρνητικά σχόλια. Συνήθως τα αρνητικά είναι τα πιο εποικοδομητικά, αυτά που θα σε βοηθήσουν να καταλάβεις τι δεν λειτουργεί στο κείμενό σου και πώς να το κάνεις καλύτερο. Επίσης, είναι προτιμότερο να ακούσεις τα αρνητικά πριν την έκδοση του βιβλίου σου, ώστε να τα διορθώσεις, παρά να τα ακούσεις μετά, από τους αναγνώστες. Βέβαια, ακόμη κι αν πάρεις αρνητικές κριτικές μετά την έκδοση, πάλι μπορείς να τις χρησιμοποιήσεις προς όφελός σου, για να αποφύγεις τα ίδια λάθη την επόμενη φορά. Και εδώ θα ήθελα να τονίσω ότι όλοι παίρνουν αρνητικές κριτικές, δεν υπάρχει ιστορία που να αρέσει σε όλους, και αυτό είναι εντάξει. Τέλος, να μην απογοητεύονται, να συνεχίζουν να γράφουν και να μην σταματάνε ποτέ να προσπαθούν να βελτιώσουν τη γραφή τους.

ΕΡΩΤΗΣΗ 12: Τέλος, ποιο το όραμά σας ως δημιουργός;

Ρ.Ν. Να γράφω ιστορίες που να μένουν με τους αναγνώστες.

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και τις απαντήσεις σας.

Με εκτίμηση, Κυριακή Γανίτη από το blog Dominica Amat

Υ.Γ. Και για να μην ξεχνιόμαστε! Η ανοιχτή πρόσκληση προς τους/τις εγχώριους/ες συγγραφείς του τρόμου, της φαντασίας και των παρακλαδιών αυτών ισχύει για όλον τον μήνα Οκτώβρη! Οπότε, είμαι στη διάθεσή σας!