ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΣΕ ΛΕΠΤΟ ΠΑΓΟ

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Κάποιες φορές, ο έρωτας απαιτεί λεπτούς χειρισμούς... Όπως ισορροπία σε λεπτό πάγο...

Σήμερα θα σας πιάσω από το χέρι και θα σας γυρίσω πίσω στα εφηβικά σας χρόνια. Τα θυμάστε; Μα τί ρωτώ; Προφανώς και σε όλους κι όλες μας έχει μείνει αξέχαστη εκείνη η περίοδος της ζωής μας με τις συναισθηματικές εξάρσεις να ''χτυπούν'' κόκκινο και να λειτουργούν σαν άλλο roller coasters, όπου η όποια επιτυχία μας φάνταζε σαν να κατακτούσαμε όλον τον κόσμο και η όποια πιθανή αποτυχία μας να έμοιαζε λες και είχε έρθει το τέλος, η απόλυτη καταστροφή. Λες και η ζωή μας κρινόταν από αυτές τις στιγμές και τίποτα άλλο δεν είχε σημασία. Λες κι εκείνες οι αποφάσεις και τα αποτελέσματα των όποιων προσπαθειών μας όχι μόνο καθόριζαν το μέλλον μας, μα και την ίδια μας την ύπαρξη, στο αν θα είμαστε, εντέλει, αποδεκτοί/ες κι αγαπητοί/ες από τους/τις γύρω μας. Ναι, αντιλαμβάνομαι ότι κάθε ηλικία έχει τα δικά της μοναδικά χαρακτηριστικά, μα αυτή η απόσταση χρόνου, που με χωρίζει πλέον από την εφηβική μου περίοδο, με κάνει να χαμογελώ με νοσταλγία, αλλά και να σκέφτομαι το πόσο μπορεί να είχα αδικήσει και δεν είχα αγαπήσει τον εαυτό μου τόσο όσο του άξιζε...

Μεγάλος για ακόμη μία φορά ο πρόλογός μου, μα αυτή είναι μία γενικότερη σκέψη που επικρατεί μέσα στο νου μου κάθε φορά που θα πιάσω στα χέρια μου ένα βιβλίο που απευθύνεται κυρίως σε εφηβικό, καθώς και σε ενήλικο αναγνωστικό κοινό. Ναι, αισθάνομαι την ανάγκη να ''επιστρέψω'' σε εκείνη την ηλικία και να προσεγγίσω/διαβάσω το εκάστοτε εφηβικό βιβλίο μέσα από τα μάτια της έφηβης αναγνώστριας που ήμουν κάποτε μαζί με όλες τις σκέψεις, προβληματισμούς και συναισθήματα με συνόδευαν. Γι'αυτό το τριήμερο επέλεξα να μου κρατήσει συντροφιά τόσο ένα εφηβικό μυθιστόρημα όσο και ένα για ενηλίκους. Ξεκινώ, λοιπόν, με το μυθιστόρημα της συγγραφέως ΤΖΕΝΙΦΕΡ ΑΪΑΚΟΠΕΛΙ (JENNIFER IACOPELLI), με τίτλο ''ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΣΕ ΛΕΠΤΟ ΠΑΓΟ'' (Finding Her Edge), το οποίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε μετάφραση της κυρίας Έλλης Συλογίδου. Το βιβλίο προορίζεται για ηλικίες 14-16 ετών κι άνω.

''Το όνειρο της Αντριάνα Ρούσο είναι να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικού Πατινάζ Νέων και να τιμήσει το όνομα της οικογένειάς της. Η απειλή της οικονομικής καταστροφής του θρυλικού παγοδρόμιου του πατέρα της, ωστόσο, έρχεται να ανατρέψει τα σχέδια της νεαρής αθλήτριας.

Καθώς προπονείται με τον νέο παρτενέρ της, τον Μπρέινταν, προκύπτει μια ιδέα: να αφήσουν τον κόσμο να πιστέψει πως η χημεία τους στον πάγο δεν περιορίζεται μόνο εκεί. Ο δήθεν δεσμός τους αρχίζει να πείθει, αλλά και η Αντριάνα αρχίζει να νιώθει πως η σχέση της με τον Μπρέινταν ίσως και να γίνεται αληθινή. Το παρελθόν, όμως, εισβάλει απότομα, όταν ο Φρέντι –ο άλλοτε παρτενέρ και πρώτος της έρωτας– επιστρέφει στο προσκήνιο.

Καθώς ο σημαντικότερος αγώνας της ζωής της πλησιάζει και η κληρονομιά της οικογένειάς της διακυβεύεται, η Αντριάνα διχάζεται ανάμεσα στο μέλλον, για το οποίο έχει κοπιάσει τόσο σκληρά, και στο παρελθόν, από το οποίο παραιτήθηκε πριν από χρόνια. Θα καταφέρει να βρει μια ισορροπία σε λεπτό πάγο, και να κατακτήσει την κορυφή, ή θα την οδηγήσει η καρδιά της σε μια διαφορετική κατεύθυνση;" (Από το οπισθόφυλλο)

Δεν έχω υπάρξει ποτέ αθλήτρια και δεν έχω διακριθεί σε κάποιο διαγωνισμό ταλέντων. Παρ'όλ'αυτά, πάντα θαύμαζα εκείνα τα παιδιά που μπορούσαν να ασχοληθούν με κάποιο άθλημα που αγαπούν και να καταφέρνουν να κατακτούν το ένα μετάλλιο και τη μία διάκριση μετά την άλλη. Το έβλεπα σαν μία επιβράβευση για όλον αυτόν τον κόπο, την ταλαιπωρία, την προσπάθεια, τη δύναμη της ψυχής και τη θέλησή τους για να γίνουν ένα φωτεινό παράδειγμα/πρότυπο και για άλλους/ες νέους/ες εκεί έξω. Από την άλλη, δεν μπορώ να πω ότι τους/τις ζήλευα που έχαναν αρκετό από τον πολύτιμο χρόνο τους ως παιδιά και έφηβοι/ες που στερούνταν το παιχνίδι, τους/τις φίλους/ες τους. Που δεν μπορούσαν να βιώσουν αυτήν την ανεμελιά της ηλικίας τους. Που έπρεπε να φέρουν πάνω στις παιδικές/εφηβικές τους πλάτες όλο αυτό το βάρος της σκέψης για επιτυχία και διάκριση όχι μόνο εκείνων, αλλά και των προσδοκιών των δικών τους ανθρώπων, των προπονητών/τριων ακόμη και της ίδιας τους της πατρίδας. Για σκεφτείτε πόσο ψυχοφθόρο μπορεί να είναι όλο αυτό για εκείνα τα παιδιά και τους/τις εφήβους...

Η συγγραφέας έχοντας όλα τα παραπάνω κατά νου γίνεται ξανά έφηβη και ''χτίζει'' μία ιστορία ρεαλιστική, σύγχρονη και άκρως οικεία για το αναγνωστικό κοινό, ακόμη κι αν δεν έχουμε κάποια σχέση με το άθλημα του πατινάζ. Θέτει τους σωστούς προβληματισμούς και έννοιες που συνοδεύουν αυτήν την τρυφερή, μα συνάμα δυναμική περίοδο της ζωής ενός ανθρώπου. Στο επίκεντρο η φιλία, οι οικογενειακοί δεσμοί, η ευγενής άμιλλα και ο όποιος δημιουργικός συναγωνισμός, καθώς και αυτή η αίσθηση του πρώτου καρδιοχτυπιού που δε συγκρίνεται με κανένα άλλο όσα χρόνια κι αν περάσουν. Κι όλα αυτά μέσα από έναν λόγο ρέοντα, κατανοητό και συνεχόμενο που του δίνουν ζωή οι έξυπνοι διάλογοι μεταξύ των προσώπων, τα γρήγορα και περιεκτικά κεφάλαια, καθώς και η πολύ καλή προσέγγιση της συγγραφέως πάνω στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων των προσώπων και κατ'επέκταση τη θέση τους μέσα στην ιστορία.

Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με μία αρκετά καλή προσπάθεια της συγγραφέως να προσεγγίσει εκείνη τη μερίδα των πιο ρομαντικών εφηβικών ψυχών και να τους/τις κάνει να περάσουν καλά όση ώρα διαρκέσει η ανάγνωση του βιβλίου. Εμένα με άφησε με μία γλυκειά αίσθηση.

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.