Σημάδια

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Πολλές φορές, κατά τη διάρκεια της ζωής μας, βάσει των όποιων αποτελεσμάτων διάφορων επιλογών και πράξεών μας, μπαίνουμε στη διαδικασία να αναρωτηθούμε -ίσως και να αμφισβητήσουμε/εμπαίξουμε τον εαυτό μας- για το αν μπορούσαμε εξ αρχής να δούμε το ποια θα ήταν η κατάληξη, αλλά για ποικίλους λόγους να επιλέγαμε να αγνοούμε όλα εκείνα τα σημάδια που υπήρχαν μπροστά μας. Ναι, ας πούμε αλήθειες. Τα ''σημάδια'' είναι πάντα εκεί και μας φανερώνουν/αποκαλύπτουν είτε τα καλά είτε τα άσχημα. Κι όχι! Δε μεμψιμοιρώ ούτε και σπεύδω να προβώ σε άλλες προφητείες για το μέλλον σαν τον Νοστράδαμο. Απλώς μεγαλώνω κι αρχίζω να παρατηρώ είτε μέσα από τις όποιες θύμισες είτε έχοντας πιο ''ανοιχτό'' μυαλό και βλέμμα τα πράγματα γύρω μου. Σαν οι όποιες εμπειρίες που έχω στη ζωή μου έως σήμερα να με καθοδηγούν και να μου δίνουν τα δικά τους ''σημάδια'' για να τα κρατήσω είτε ως πρότυπο/φυλακτό και βοήθεια είτε ως παραδείγματα/προειδοποιήσεις προς αποφυγή. Για παρόμοια σημάδια θα μας μιλήσει και η συγγραφέας Δώρα Τζέμα μέσα από το κοινωνικό της μυθιστόρημα, με τίτλο ''Σημάδια'', το οποίο κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική.

Είναι αλήθεια ότι ακούγοντας ότι πρόκειται για ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, οι αναγνωστικές μου ''κεραίες'' τέθηκαν, αυτομάτως, σε επιφυλακή. Δυστυχώς, με τα τόσα μέτρια και χιλιοειπωμένα μυθιστορήματα του εν λόγω είδους να ξεπετάγονται διαρκώς γύρω μας μην ικανοποιώντας ούτε εμάς το αναγνωστικό κοινό μήτε και τη λογοτεχνία, πιάνω αρκετές φορές τον εαυτό μου να δυσπιστεί προς την ανάγνωση ανάλογων βιβλίων. Κι όμως, τα σημάδια αυτήν τη φορά έδειξαν ότι τώρα ήταν η κατάλληλη στιγμή να διαβάσω το βιβλίο. Ένα βιβλίο που αν κι αρχικά μοιάζει σαν να ακολουθεί την πεπατημένη του είδους, από ένα σημείο κι έπειτα αλλάζει σε μεγάλο βαθμό και η περιπέτεια έρχεται να πάρει τα ηνία στα χέρια της αποδεικνύοντας ότι αν ακολουθήσουμε τα σημάδια που είναι πάντα δίπλα μας, δίχως να τα αγνοούμε ούτε να σνομπάρουμε μέσα σε όλη την αλαζονική μας τάση να εθελοτυφλούμε και να θεωρούμε εαυτούς πιο έξυπνους/ες και ικανούς/ες από την ίδια τη μοίρα, μπορεί να βρεθούμε ενώπιον αρκετών αποκαλύψεων/διαπιστώσεων με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται... 

''Ποιο είναι το πιο ασυγχώρητο αμάρτημα; Η τυφλή εμπιστοσύνη που έδειχνε η ηρωίδα Ντάλια στον άντρα της κι εκείνος την έστειλε στη φυλακή, διαπράττοντας στο όνομά της σοβαρά ποινικά αδικήματα. Από το αποστειρωμένο περιβάλλον του σπιτιού της, βρέθηκε σε έναν τόπο όπου για να επιβιώσει δημιούργησε φιλίες καρδιάς κι έναν εχθρό θανάσιμο. Έναν τρομερό «εφιάλτη», ο οποίος επιστρέφει από τα παλιά, διψώντας για εκδίκηση, απειλώντας να εξοντώσει την ίδια και όσους αγαπά..."(Α' μέρος περιγραφής οπισθοφύλλου)

Η συγγραφέας επιλέγει και βάζει ως κεντρική πρωταγωνίστρια του βιβλίου της μία γυναικεία μορφή τόσο οικεία και προσιτή που κάλλιστα στη θέση της θα μπορούσαμε να βρεθούμε κι εμείς με τη σειρά μας όπως τόσες και τόσες γυναίκες έχουν βρεθεί δέσμιες ανάλογων καταστάσεων. Αυτή η απτή μορφή που χαρακτηρίζει τόσο την ίδια (όπως και τα λοιπά πρόσωπα της πλοκής) όσο και τα όσα θα βιώσει, αν και μοιάζουν ως ένα σενάριο μυθοπλασίας, δεν είναι παρά ένα μικρό σημάδι από τα όσα συμβαίνουν, καθημερινώς, γύρω μας με θύματα τόσο γυναίκες όσο κι άνδρες που είχαν την κακή τύχη να γνωρίσουν, να αγαπήσουν και να εμπιστευτούν τους λάθους ανθρώπους. Λες και ο έρωτας με το όποιο ωραίο του περιτύλιγμα να μην ''αγκαλιάζει'' μόνο τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του άλλου ατόμου, μα μαζί και τα όποια αρνητικά του χαρακτήρα και της συμπεριφοράς του. Σαν να μας τυφλώνει μέσα από το αστραφτερό του φως... Και το χειρότερο; Πώς μπορείς μετά να εμπιστευτείς ξανά τους ανθρώπους; Πώς θα πιστέψεις στην όποια καλοσύνη τους; Στις δεύτερες ευκαιρίες και σε μία πιθανή δικαίωση; Μα μπορούν να διαγραφούν όλα τα άσχημα έτσι απλά; 

''Πόσα ψέματα λένε οι άνθρωποι; Πολλά· αλλά κάποια είναι τόσο μεγάλα που χρειάζονται ταφόπλακα για να σκεπαστούν. Πόσο κοστίζει μια επίμονη σεξουαλική παρενόχληση κι ένας εκβιασμός; Τόσο πολύ που μπορεί να χάσεις και τη ζωή σου. Μα αν θέλεις να αποφύγεις τις τραγωδίες και να οδηγηθείς στη λύτρωση πριν να είναι αργά, παρατήρησε τα σημάδια...." (B' μέρος περιγραφής οπισθοφύλλου)

Να τα πάλι τα σημάδια! Βλέπετε είναι υπομονετικά και παρόντα διαρκώς! Κραυγάζουν να στρέψουμε την προσοχή μας πάνω τους και να τα ακούσουμε. Άραγε, μήπως αυτή η έντονη επιμονή τους να μας αφυπνίσει/ταρακουνήσει και να μας κινητοποιήσει όπως πρέπει, ώστε να μπορέσουμε να μην ξαναβρεθούμε στη θέση των θυμάτων; Μήπως αυτό είναι η αρχή για ένα καλύτερο αύριο; 

''Σημάδια και φαινομενικά ασήμαντες λεπτομέρειες που –μέσα από συνεχείς ανατροπές, δολοπλοκίες, απιστίες και απρόσμενες αποκαλύψεις–, θα κάνουν την Ντάλια να συνειδητοποιήσει πως τα πραγματικά κίνητρα των ανθρώπων είναι βαθιά κρυμμένα, πως τα αληθινά «διαμάντια» μπορεί να κρύβονται μέσα στην ακραία ανέχεια και απαξίωση, ενώ ο έρωτας ενίοτε εμφανίζεται αναπάντεχα, αφού η ζωή υφαίνει τα πιο ευφάνταστα σενάρια, καθώς η Ειμαρμένη συχνά παρεμβαίνει αυθαίρετα κι αναίτια ανατρέποντας τα σχέδιά της." (Γ' και τελευταίο μέρος περιγραφής οπισθοφύλλου)

Τί κάνει, λοιπόν, εδώ η συγγραφέας; Παίρνει μία φαινομενικά συνηθισμένη υπόθεση και την πάει ένα βήμα παραπέρα προσθέτοντας με έντεχνο τρόπο την πρέπουσα δόση περιπέτειας, ανατροπών κι αποκαλύψεων μαζί με την ανάγκη για αποκατάσταση της αλήθειας, τις δεύτερες ευκαιρίες και την ελπίδα ότι όλα θα πάνε καλύτερα αφήνοντας, οριστικά, πίσω τον όποιο εφιάλτη και τις μορφές που αυτός μπορεί να λάβει. Ναι, η ζωή και πιο σωστά, η μοίρα πάντα θα είναι ένα βήμα πιο μπροστά από όλους κι όλες μας. Εκείνη διαφεντεύει τις ζωές μας βάσει των όποιων καπρίτσιων της κι αναλόγως με τις ορέξεις της ''παίζει'' μαζί μας σαν είμαστε πιόνια στα χέρια της. Σαν να μας μισεί και να μας λατρεύει την ίδια στιγμή λόγω της όποιας θνητής μας φύσης...

Στρωτή και ενδιαφέρουσα γραφή που δεν κουράζει μήτε πλατιάζει, μεστή ιστορία με αρχή, μέση και τέλος, ποικίλα νοήματα που προκύπτουν μέσα από τα λεγόμενα της συγγραφέως χωρίς καμία τάση διδαχής/υπεροψίας, καθώς και μία εύστοχη παράλληλη αφήγηση με το να διαβάζουμε ένα δεύτερο βιβλίο (κρατήστε ότι δεν είναι τόσο απλό όσο φαντάζει, μα παίζει καίριο ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας) μέσα στο ήδη υπάρχον είναι μερικά από τα θετικά στοιχεία που βρήκα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Ναι, ο αρχικός μου δισταγμός μπορεί να κράτησε χαμηλά τις προσδοκίες μου, αλλά αυτό με βοήθησε να εκτιμήσω ακόμη περισσότερο από ένα σημείο κι έπειτα όλο το βιβλίο και την πένα της συγγραφέως. Ένα βιβλίο από εκείνα που τα χαρακτηρίζω ως ευχάριστες αναγνωστικές εκπλήξεις, που με έκανε να περάσω καλά όσο χρόνο διήρκησε η επαφή μου μαζί του. Ένα βιβλίο που με έκανε μελλοντικά να θέλω να διαβάσω κι άλλα έργα της συγγραφέως. 

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική.