Σκιές στη θάλασσα του πεπρωμένου

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Δε χρειάζεται να έχει κάποιος/α μαντικές ικανότητες για να προβεί στη διαπίστωση πώς ό,τι γεννάται είναι προορισμένο να πεθάνει και σε αυτό το ενδιάμεσο που αποκαλείται ''ζωή'' θα ακολουθήσει ό,τι έχουν ορίσει οι μοίρες για εκείνο. Ένα πεπρωμένο; Κισμέτ; Σενάριο του σύμπαντος; Πείτε το όπως επιθυμείτε, που από εκείνο, όμως, κανένας και καμία μέχρι και σήμερα δεν κατάφερε να ''δραπετεύσει''. Ένα πεπρωμένο που δεν είναι πάντα και μόνο στρωμένο με ροδοπέταλα, αλλά στο ''μονοπάτι'' του υπάρχουν ''αγκάθια'' που πονούν, σκιές που κρύβουν το φως και μας παραπλανούν, όπως κι άλλα δύσβατα σημεία παράλληλα με εκείνες τις μικρές, ή, μεγαλύτερες στιγμές χαράς, ξεγνοιασιάς κι αγάπης. Μα η ελπίδα πάντα επιλέγει να μένει άσβεστη, ακόμη κι αν όλα δείχνουν να έχουν χαθεί. Μα ελάτε που η μοίρα φέρνει, αργά, ή, γρήγορα την όποια λύτρωση και δικαίωση ταυτόχρονα με την όποια τιμωρία...

Σήμερα διάβασα και σας μιλώ για το αισθηματικό/κοινωνικό μυθιστόρημα της συγγραφέως Έφης Συκιώτη, με τίτλο ''Σκιές στη θάλασσα του πεπρωμένου'' (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γράφημα), που υπήρξε η αιτία για να ''γεννηθούν'' οι άνωθεν σκέψεις μέσα στο μυαλό μου. Μα γιατί η θάλασσα να ταυτιστεί με το πεπρωμένο; Μήπως γιατί όταν είναι γαλήνια μας ηρεμεί κι όταν είναι φουρτουνιασμένη μας τρομάζει; Μήπως αυτή η χρωματική παλέτα των αποχρώσεων του μπλε, που τη στολίζει, να ταιριάζει με τα αβαθή της ψυχής μας; Από την όποια ''επιφάνεια'' έως και τα εσώψυχά μας; 

''Σ’ ένα μικρό νησί του Ιονίου, εκεί όπου οι μνήμες της Κατοχής σκεπάζουν ακόμα τα σοκάκια και τα αρχοντικά, η ζωή της Φρόσως αλλάζει για πάντα. Ένας ανεκπλήρωτος έρωτας, ένας γάμος που της επιβάλλεται, και μια απόφαση φυγής που θα τη φέρει αντιμέτωπη με τα πιο σκοτεινά πρόσωπα της μοίρας. Η Ιστορία και το προσωπικό δράμα υφαίνουν μαζί ένα μωσαϊκό από έρωτα, προδοσία και απώλεια. Στις σκιές του πολέμου και της κοινωνικής διάλυσης, τα μυστικά κρύβονται βαθιά, μέχρι να έρθει η στιγμή να αποκαλυφθούν. Δεκαετίες αργότερα, δυο ζωές που ξεκίνησαν ως μία θα συναντηθούν ξανά, αναζητώντας την αλήθεια που τόσα χρόνια σιωπούσε. Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η αγάπη; Και ποιο τίμημα ζητά η αλήθεια;" (Από το οπισθόφυλλο)

Δεν ξέρω πώς ακριβώς έχει συμβεί, μα η μοίρα τα έχει φέρει έτσι (είδατε παιχνίδια που μας παίζει;) και χωρίς δεύτερη σκέψη, ή, κάποιον άλλον προγραμματισμό, το τελευταίο διάστημα, τυγχάνει να διαβάζω βιβλία με ένα αισθηματικό/κοινωνικό υπόβαθρο που ενώ φαντάζουν να έχουν να μου αφηγηθούν μία ιστορία που έχω ξανακούσει, από ένα σημείο κι έπειτα, να αποκτούν ένα μεγαλύτερο ενδιαφέρον και να εκπέμπουν έναν ρεαλισμό τόσο ως προς την πλοκή όσο και προς τα εμπλεκόμενα πρόσωπα που με κάνουν να επιθυμώ να πάω την ανάγνωση μέχρι τέλους. Λες κι οι όποιες ικανοποιητικές απαντήσεις θα μου δινόντουσαν σελίδα τη σελίδα... 

Και ξέρετε τί άλλο πέρασε σαν σκέψη από το μυαλό μου καθ'όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης; Αυτό που λέει ο σοφός λαός ότι το άδικο δεν το θέλει ούτε ο διάβολος και η παρούσα ιστορία μου το (υπεν)θύμισε αυτό και με το παραπάνω. Μία ιστορία που ακούγεται σαν άλλο ''ξύσιμο'' αόρατων πληγών που κατατρώνε τις ψυχές και τις σκέψεις πολλών ανθρώπων σε όλη τη χώρα μας. Άλλωστε, ποιος/α δεν έχει τύχει να ακούσει είτε από κάποιο συγγενικό είτε από κάποιο φιλικό πρόσωπο κάτι παρόμοιο; 

Η συγγραφέας έχει έναν λόγο απλό και βατό δίχως να γίνεται μελοδραματικός, ή, απλοϊκός. Τα συναισθήματα γεννούνται αυθόρμητα στη σκέψη και στην ψυχή του/της εκάστοτε αναγνώστη/στριας που θα επιλέξει να διαβάσει το βιβλίο. Ένα βιβλίο που παρά τον ίσως πιο αργό (χρειάζεται να εστιάσει η συγγραφέας σε κάποιες μικρές λεπτομέρειες) στην αρχή ρυθμό του, από ένα σημείο και μετά αρχίζει να γίνεται πιο γρήγορο και μεστό ως προς την υπόθεση. Μία υπόθεση με αρχή, μέση και τέλος που τίποτα δεν παραμένει να αιωρείται αναπάντητο με τις πρέπουσες αποκαλύψεις και ανατροπές που έρχονται σταδιακά και παίρνουν τη θέση τους σε αυτό το ιδιαίτερο παζλ των ζωών των προσώπων του βιβλίου. Ένα βιβλίο που μιλάει για την αδικία, τον πόνο, την ανάγκη για εκδίκηση, την εσωτερική δύναμη, καθώς και τον τρόπο που η μοίρα βρίσκει τον δρόμο να ενώσει τους ανθρώπους που έχουν χωριστεί. Σαν να τους προσφέρει μία δεύτερη ευκαιρία στο όνειρο, αρκεί να είναι κι εκείνοι/ες πρόθυμοι/ες να δεχθούν αυτό που απλόχερα απλώνεται μπροστά τους...

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γράφημα.