Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΕΝΔΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΠΛΩΣΗΣ

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Μία βιβλιοπρόταση για τους/τις λάτρεις της φιλοσοφίας, της ένδυσης και της επίπλωσης...

Όλοι κι όλες που αγαπάμε να διαβάζουμε βιβλία, πολλές φορές κατά τη διάρκεια των αναγνώσεων, πιάνουμε τους εαυτούς μας και τη σκέψη μας να τριγυρίζουν σε θύμησες, εμπειρίες, αλλά και συναισθήματα που μπορεί να έχουμε βιώσει κατά το παρελθόν πιο πρόσφατο, ή, και μη. Εγώ σήμερα ένιωσα σαν να ξαναγύρισα πίσω στα φοιτητικά έδρανα, που τότε ως φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής (έχω σπουδάσει Φιλοσοφία κι όχι Φιλολογία - μην τα συγχέουμε, καθώς πρόκειται για δύο διαφορετικές επιστήμες) ερχόμουν σε επαφή με τα σπουδαία έργα τόσο των αρχαίων φιλοσόφων Πλάτωνα και Αριστοτέλη όσο και των νεότερων όπως του Βίντγκενσταϊν, του Μακιαβέλι, του Ντεκάρτ κι άλλων μέσα από τα μαθήματα που διδασκόμουν. Μαθήματα σχετικά με την φιλοσοφία της ηθικής, της ομορφιάς, του χώρου, της αρχιτεκτονικής, της φωτογραφίας και της εικόνας και κατ'επέκταση πολλών ακόμη πραγμάτων κι εννοιών που υπάρχουν γύρω μας και μπορούν να τεθούν υπό αμφισβήτηση, παρατήρηση, ή, κι εύστοχο προβληματισμό. 

Για πολλά χρόνια -και μεταξύ μας ένεκα εκείνου του πιο αυστηρού, ''ξύλινου'' κι ακαδημαϊκού ύφους που ήταν γραμμένα αρκετά από αυτά τα έργα- δε σας το κρύβω ότι απέφευγα να τα διαβάσω έξω από τη φοιτητική μου ιδιότητα και έπειτα αφού πήρα το πτυχίο μου. Όμως, δεν παύει όταν φτάνουν στα χέρια μου ανάλογα έργα όχι μόνο να αναπολώ εκείνα τα χρόνια, αλλά να νιώθω ευγνώμων για τον τρόπο που με δίδαξαν ώστε να τα προσεγγίζω με ''ανοικτό'' μυαλό, προσήλωση και σεβασμό. 

Σήμερα, λοιπόν, διάβασα ένα ανάλογο έργο που όχι μόνο ''ξύπνησε'' αυτές τις γλυκές θύμησες, αλλά είχε ως βάση δύο πολύ μεγάλες μου αγάπες που είναι η ένδυση και η επίπλωση. Διάβασα και σας μιλώ για το έργο, με τίτλο ''Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΕΝΔΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΠΛΩΣΗΣ" (THE PHILOSOPHY OF DRESS, THE PHILOSOPHY OF FURNITURE), το οποίο συνυπογράφουν δύο εκ των σπουδαιοτέρων αείμνηστων συγγραφέων οι Όσκαρ Ουάιλντ και Έντγκαρ Άλλαν Πόε, το οποίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Κοβάλτιο, σε μετάφραση και επίμετρο από την κυρία Λαμπριάνα Οικονόμου.

''Ποια θα είναι τα ρούχα του μέλλοντος σύμφωνα με τον Όσκαρ Ουάιλντ και πώς φαντάζεται το ιδανικό δωμάτιο ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε; Οι δύο συγγραφείς ξεδιπλώνουν τη φιλοσοφία τους πάνω στην ένδυση και στην επίπλωση, αναδεικνύοντας το Ωραίο ως "αισθητική της ελεύθερης επιλογής" και όχι ως "αισθητική του ισχυρού", που γίνεται κυρίαρχη τάση της μόδας. Μέσω της αισθητικής -ως αναγωγή στην ατομικότητα- ο άνθρωπος όχι μόνο ανακαλύπτει και εκφράζει τον πυρήνα του, μα επινοεί εκ νέου τον άνθρωπο με τις στυλιστικές του επιλογές να συνθέτουν την προσωπική του αφήγηση για τον κόσμο. Δύο εμβληματικά κείμενα για τους λάτρεις της αισθητικής που "για να ξεχωρίσουν, δεν χρειάζεται να ακολουθήσουν". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Με ξεκάθαρες τις γραμμές στη σκέψη και στον τρόπο έκφρασης εκάστου συγγραφέα, εδώ έχουμε ένα μικρό από άποψη όγκου, μα πλούσιο από άποψη νοημάτων βιβλίο που διαβάζεται με απόλυτο ενδιαφέρον από την αρχή έως και το τέλος. Ένα βιβλίο αποτελούμενο από τα εύστοχα ως προς τα παραδείγματα, καθώς και σχόλια επί της αρχής κείμενα των δημιουργών τους που μιλούν για την ουσία της ένδυσης και της επίπλωσης, που δεν εμμένει μόνο στο ''φαίνεσθαι'', μα αναζητά το βαθύτερο ''είναι'' και τη θέση τους στην καθημερινή ζωή όλων μας. Διότι, αν το καλοσκεφτούμε, ο χρόνος, ο χώρος, καθώς και τα χρήματα που διαθέτουμε ώστε να αγοράσουμε και να τοποθετήσουμε τα εκάστοτε έπιπλα στο σπίτι μας, όπως και τα ρούχα που στολίζουμε τα σώματά μας υποδηλώνουν πολλά παραπάνω από τα όποια πρακτικά ζητήματα προκύπτουν μέσω αυτών. Από την όποια ανάγκη μας είτε για αποδοχή του εαυτού μας από εμάς, ή, τους/τις γύρω μας, την όποια ''τροφή'' του εγωϊσμού και της όποιας τάσης μας για επίδειξη στο ευρύτερο κοινό, καθώς και την εκούσια, ή, και μη κάλυψη -εντός κι εκτός εισαγωγικών- των όποιων λοιπών ατελειών μας...

Καθόλου επιτηδευμένο με μία έξυπνη ''υπεροψία'' από μεριάς των δημιουργών του, το κείμενο το προσέγγισα από μία οπτική απαλλαγμένη από περιττές φιοριτούρες, βερμπαλισμούς και δήθεν τάσεις ανωτερότητας που θα προσπαθούσε να αναδείξει τα λεγόμενα των συγγραφέων σε αυστηρά και ''κλειστά'' φιλοσοφικά πλαίσια (αν και νομίζω ότι ούτε οι συγγραφείς είχαν αυτό κατά νου όταν έγραφαν τα κείμενά τους!). Αντιθέτως, αφήνοντας στην άκρη όλα αυτά -το ίδιο προτρέπω να κάνετε κι εσείς διαβάζοντας και γράφοντας τις σκέψεις σας για το βιβλίο (ε, μην τα γειώσουμε κι όλα σε αυτήν τη ζωή υποδυόμενοι/ες τους/τις φωτεινούς/ες κριτές και παντογνώστες/στριες!)- ευχαριστήθηκα κάθε στιγμή της ανάγνωσης. Και ναι! Μπορώ να πω ότι το συγκαταλέγω στη λίστα με τα βιβλία που έχω ξεχωρίσει από την αρχή της φετινής χρονιάς.

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κοβάλτιο.