ΑΝ ΕΙΧΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ


Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Με τις γενικότερες τάσεις γύρω από πολλά πράγματα -εν παραδείγματι τα πρότυπα της ομορφιάς που διαφέρουν από εποχή σε εποχή αποδεικνύοντας την αντικειμενικά υποκειμενική αξία της- να αλλάζουν, διαρκώς, δεν είναι τυχαίο που σε παγκόσμιο επίπεδο δεχόμαστε έναν ''βομβαρδισμό'' γύρω από ό,τι μπορεί να σχετίζεται με την κορεάτικη κουλτούρα και πολιτισμό σε διάφορα επίπεδα όπως η ποπ μουσική, την έμπνευση σε σενάρια ταινιών -ακόμη και σε ιστορίες βιβλίων- στον τρόπο ένδυσης και υπόδυσης, το μακιγιάζ, τις συνήθειες διατροφής κι αρκετών άλλων, μπορώ να πω ότι μου κάνει τρομερή εντύπωση το πώς κάποια πράγματα -κατά κόρον αρνητικά- να διατηρούνται ακμαία και να φαίνονται πιο σταθερά από ποτέ...

Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας. Δε συνηθίζω να επηρεάζομαι από τις τάσεις και μέχρι στιγμής δεν έχω υποκύψει στον ''πειρασμό'' αυτής της κορεάτικης ''εισβολής'' πέραν κάποιων μυθιστορημάτων γραμμένα από τις εκεί συγγραφείς. Σήμερα, λοιπόν, διάβασα και σας μιλώ για το βαθειά κοινωνικό μυθιστόρημα, με τίτλο ''ΑΝ ΕΙΧΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ'' (If I had your face), που υπογράφει η συγγραφέας Φράνσις Τσα (Frances Cha), το οποίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Κέδρος σε μετάφραση από την κυρία Ηρώ Σκάρου.

''ΑΝ ΕΙΧΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ'', όπως προανέφερα ο τίτλος του βιβλίου και σκέφτομαι το πόσοι άνθρωποι έχουν ευχηθεί, κάποια στιγμή στη ζωή τους, να είχαν το πρόσωπο ενός άλλου ανθρώπου αντί αυτού με το οποίο γεννήθηκαν. Σαν να οικτίρουν τη μοίρα τους για την όποια επιλογή έκανε μαζί τους και να ζηλεύουν το όποιο αψεγάδιαστο και υποκειμενικά όμορφο ''φαίνεσθαι'' των άλλων. Σαν να επιθυμούν με την όποια ''ανταλλαγή'' όχι μόνο να απαλλαγούν από την ταυτότητά τους, μα και να ζήσουν όσα έχουν απωθημένα, ή, θεωρούν ότι η ομορφιά μπορεί να τους /τις ''ανοίξει'' τις πόρτες του παραδείσου, της δόξας, της αποδοχής, καθώς και της όποιας οικονομικής ευημερίας. Όμως, πόσο σίγουροι/ες είναι για όλο αυτό; Έχουν κάτσει ποτέ να σκεφτούν τις συνέπειες, ή, το αντίτιμο που θα χρειαστεί να πληρώσουν; Κι αν... Κι αν, λέω, αν όλα αυτά δεν είναι παρά μόνο μία ψευδαίσθηση κι όχι η βαθύτερη αλήθεια που ''καλύπτεται'' υπό το βάρος του μακιγιάζ, των χρημάτων, όπως και της όποιας κουρτίνας που μπορεί πίσω της να κρύβει όλα τα άσχημα;

''Η Κιούρι είναι μια γυναίκα με συγκλονιστική ομορφιά, την οποία απέκτησε ύστερα από πλαστικές επεμβάσεις. Εργάζεται σε ένα πριβέ κλαμπ στη Σεούλ, όπου κρατάει συντροφιά σε πλούσιους επιχειρηματίες. Κάποια στιγμή μια απερίσκεπτη κίνησή της απειλεί την επαγγελματική της επιβίωση.
Η Μίχο, η συγκάτοικος της Κιούρι, μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο, κέρδισε υποτροφία για μία Σχολή Καλών Τεχνών στη Νέα Υόρκη και, όταν επέστρεψε από τις σπουδές της, δημιούργησε μια σχέση με γόνο μεγάλου επιχειρηματικού ομίλου.
Η Άρα, που ζει σε ένα διαμέρισμα στον ίδιο όροφο, είναι μια κομμώτρια που έχει εμμονή με τον τραγουδιστή ενός ποπ συγκροτήματος, ενώ σημαντική στη ζωή της είναι και η επιστήθια φίλη της, που κάνει οικονομίες για να υποβληθεί σε μια πλαστική επέμβαση, με την ελπίδα ότι θα της αλλάξει τη ζωή.
Η Γουόνα, που μένει έναν όροφο πιο κάτω, προσπαθεί να αποκτήσει παιδί, αλλά ούτε εκείνη ούτε ο σύζυγός της έχουν ιδέα πώς θα το αναθρέψουν στο ανελέητο κοινωνικο-οικονομικό περιβάλλον της Κορέας." (Από το οπισθόφυλλο)

Κι αν εκ πρώτης όψεως η εικόνα του εξωφύλλου μας γοητεύει -ίσως και να μας παραπλανά- η πρωτοπρόσωπη αφήγηση της ιστορίας καθεμίας εκ των τεσσάρων βασικών πρωταγωνιστριών του βιβλίου μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε με τον πιο ρεαλιστικό -μπορεί και επώδυνο- τρόπο τη ζωή των σύγχρονων γυναικών στη Σεούλ της Νότιας Κορέας, στο σήμερα, που προσπαθούν να βρουν τις ισορροπίες στα επιβαλλόμενα πρότυπα ομορφιάς -με την επίτευξή τους πάντα μέσα από ακραία μέσα- την εκμετάλλευση των γυναικών σε πριβέ αίθουσες που φέρουν την ταμπέλα της ''αναψυχής'' για τις όποιες υπηρεσίες προσφέρουν επί χρήμασι στους άνδρες πελάτες, τη σκληρή κοινωνική στάση προς διάφορα θέματα όπως η απόκτηση παιδιών, η υποβίβαση της θέσης των γυναικών έναντι των ανδρών και η μη επαγγελματική εξέλιξη των πρώτων έναντι των δεύτερων, καθώς και η άνοδος και επικράτηση της κορεάτικης ποπ βιομηχανίας μουσικής.

Η συγγραφέας είναι γεγονός ότι δε χαρίζεται σε τίποτα και σε κανέναν/καμία. Με περισσή ειλικρίνεια, δίχως ψευτοδραματισμούς, ή, λοιπές τάσεις επίκλησης με τη βία στο συναίσθημα μας προσφέρει ένα πολυσύνθετο κοινωνικό μυθιστόρημα που πάνω του αποτυπώνονται πολλά από τα κακώς κείμενα των κατά τ'άλλα σύγχρονων κοινωνιών. Με την πατριαρχία καλά να κρατεί και τη γυναικεία απελευθέρωση και διεκδίκηση των αυτονόητων δικαιωμάτων της να τίθενται ακόμη επί τάπητος ως ένα επιπλέον ζήτημα προς διευκρίνηση, τις κοινωνικές αντιφάσεις σε όλα τα επίπεδα να ορίζουν τις ζωές των ανθρώπων κατά το δοκούν, τις όποιες απαιτήσεις της κοινωνίας από τις γυναίκες γύρω από τους ρόλους πρέπει να επιτελέσουν μαζί με την όποια ενδεδειγμένη κι αποδεκτή εικόνα τους έως και τη γυναικεία φιλία κι αντιπαλότητα που γεννάται σε καθημερινή βάση γύρω μας, το παρόν μυθιστόρημα διαβάζεται με σκοπό όχι απλώς να ψυχαγωγήσει, αλλά να προβληματίσει με εύστοχο τρόπο και το καταφέρνει!

Με πρωταγωνίστριες γυναικείες φιγούρες που διαφέρουν και μοιάζουν σαν να αλληλοσυμπληρώνουν η μία την άλλη μέσα σε όλες τους τις αντιθέσεις/αντιφάσεις, εκτίμησα τον τρόπο που καθεμία εξ αυτών μιλάει για την αντοχή, την υπομονή, την επιμονή και την ψυχική δύναμη και κουράγιο που χρειάζεται να ''αντλούν'', καθημερινώς, για να μπορέσουν όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά να ζήσουν με αξιοπρέπεια σε έναν κόσμο, παντελώς, υλιστικό και τόσο προσηλωμένο στην ικανοποίηση του ανδρικού εγωϊσμού και ''θέλω'', το θεωρώ δύσκολο το να μην ταυτιστούμε -ως έναν βαθμό- με τα όσα θα διαβάσουμε μέσα στις σελίδες του βιβλίου. Ένα βιβλίο σαν άλλος καθρέπτης που πάνω του αντικατοπτρίζεται κι αυτή η εσκεμμένως αθέατη εκδοχή της κοινωνίας σαν να μην υπάρχει... Μόνο που είναι εκεί και τη βιώνουν πολλές γυναίκες με τα ίδια, ή, και χειρότερα αποτελέσματα...

Εάν, λοιπόν, αγαπάτε βιβλία οι ιστορίες των οποίων μοιάζουν σαν να προκαλούν και να ''ενοχλούν'' τα όρια, τότε το παρόν μυθιστόρημα είναι για εσάς. Εμένα μου άφησε αρκετές σκέψεις ως ''τροφή'' για κριτική.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.





ΑΝ ΕΙΧΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ ΑΝ ΕΙΧΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ Reviewed by Dominica on Ιουνίου 17, 2026 Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Εικόνες θέματος από sndr. Από το Blogger.