Συνέντευξη με τον συγγραφέα Εμμανουήλ Δουκάκο

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΔΟΥΚΑΚΟΣ

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Σημερινός μου καλεσμένος στην στήλη των συνεντεύξεων ο συγγραφέας Εμμανουήλ Δουκάκος. Τον ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και τις απαντήσεις του. Από τις εκδόσεις Φυλάτος κυκλοφορεί το βιβλίο του, με τίτλο ''Το κάλεσμα της πεταλούδας". Του εύχομαι να είναι καλοτάξιδο. Για όσους/ες επιθυμούν να το διαβάσουν, μπορούν να το προμηθευτούν είτε από το επίσημο site του εκδοτικού, είτε από κάποιο βιβλιοπωλείο. 

Για να δούμε τι μοιράστηκε μαζί μας...

ΕΡΩΤΗΣΗ 1: Ποια ήταν η αφορμή να ασχοληθείτε με τη συγγραφή; Τί είναι αυτό που προσφέρει στην ψυχή και στη σκέψη σας;

Ε.Δ. Πάντα είχα την ανάγκη να εκφραστώ μέσω της τέχνης, είτε αυτό ήταν αρχικά μέσα από την μελωδίες και τους στίχους που δημιουργούσα, είτε αργότερα με την συγγραφή. Όλα ξεκίνησαν (για την ολοκληρωμένη έκφραση μέσω της συγγραφής), μέσα από το πρώτο μου βιβλίο με τίτλο “Αιχμές στο σκοτάδι”. Ένα από τα ελάχιστα Ελληνικά πολιτικά θρίλερ. Η όλη ιδέα μου ήρθε κυριολεκτικά σε μια στιγμή. Το μόνο που έμενε ήταν να βρω τα κατάλληλα εργαλεία για να την αποδώσω όλη αυτή την ιστορία στο χαρτί.

Για εμένα η όλη διαδικασία (συγγραφής) προσφέρει μια διέξοδο από την σκληρή πραγματικότητα, που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε καθημερινά όλοι μας. Κι εκτός από αυτό λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά, αλλά επίσης είναι πολύ όμορφο το συναίσθημα να μπορώ να μοιραστώ τις ιστορίες μου, τις σκέψεις μου και τον δικό μου φανταστικό κόσμο όπου δημιουργώ σε κάθε μυθιστόρημα, με το αναγνωστικό κοινό.

ΕΡΩΤΗΣΗ 2: Από τις εκδόσεις Φυλάτος κυκλοφορεί το νέο σας βιβλίο, με τίτλο ''Το κάλεσμα της πεταλούδας". Να είναι καλοτάξιδο. Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια γι'αυτό;

Ε.Δ. Σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές. “Το Κάλεσμα της Πεταλούδας” είναι ένα ιδιαίτερο αισθηματικό ιστορικό μυθιστόρημα που γεννήθηκε από την επιθυμία μου να εξερευνήσω τη δύναμη της αγάπης, όταν αυτή έρχεται αντιμέτωπη με τον χρόνο, και την απώλεια στις πιο σκοτεινές στιγμές της ανθρώπινης ιστορίας.

Η ιστορία ξεκινά στην Λυόν το 2005 (την 60η επέτειο του ολοκαυτώματος), και μας ταξιδεύει πίσω στο Παρίσι του 1939, σε μια εποχή που ο κόσμος βρίσκεται στο κατώφλι του Β’ ΠΠ. Εκεί θα συναντήσουμε τη Σάρα Λεβί, και τον Ίθαν Μπράουν, δυο ανθρώπους που ανακαλύπτουν έναν βαθύτερο δεσμό μεταξύ τους, ο οποίος μοιάζει να ξεπερνά τα στενά όρια μια συνηθισμένης ιστορίας αγάπης. 

Μέσα από τις δικές τους ξεχωριστές διαδρομές, το βιβλίο αγγίζει το Ολοκαύτωμα, τη μνήμη, την απώλεια, αλλά και την ιδέα πως ορισμένες συναντήσεις αφήνουν μέσα μας ένα αποτύπωμα που ούτε ο χρόνος, μα ούτε και ο θάνατος μοιάζουν ικανοί για να σβήσουν. 

Στο πυρήνα του, όμως, είναι ένα βιβλίο για όσα μένουν ανείπωτα για τις δεύτερες ευκαιρίες που ίσως δεν έρχονται ποτέ και για εκείνους τους ανθρώπους που, ακόμη κι όταν απομακρύνονται από τη ζωή μας, εξακολουθούν να αποτελούν ένα κομμάτι της ψυχής μας. 

Τέλος θα ήθελα ο αναγνώστης, μόλις κλείσει το βιβλίο να του έχει μείνει όχι μόνο η ιστορία της Σάρας και του Ίθαν αλλά και ένα ερώτημα: Υπάρχουν δεσμοί που μπορούν να νικήσουν ακόμη και τον χρόνο;

ΕΡΩΤΗΣΗ 3: Ποια η πηγή έμπνευσης της παρούσας ιστορίας και πόσος χρόνος χρειάστηκε για να ολοκληρώσετε τη συγγραφή του βιβλίου;

Ε.Δ. Η έμπνευση για το νέο βιβλίο, γεννήθηκε μέσα από την επιθυμία μου να εξερευνήσω τη δύναμη της αγάπης που δοκιμάζεται μέσα στις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης ανθρώπινης ιστορίας. Με απασχολούσε η ιδέα ότι θα μπορούσε αυτή η δοκιμασία να αντιμετώπιση τον χρόνο, την απώλεια και τις ίδιες τις τραγικές συνθήκες που θα μπορεί να επιβάλει η ίδια η ιστορία. 

Το ιστορικό πλαίσιο του Β’ΠΠ και το Ολοκαύτωμα αποτέλεσαν τον λευκό καμβά πάνω στον οποίο ξεδιπλώνεται η ιστορία της Σάρας και του Ίθαν. Μέσα από προσωπική τους διαδρομή, ήθελα παράλληλα να αναδείξω, όχι μόνο τη δύναμη της αγάπης, αλλά και την ανάγκη του ανθρώπου να διατηρήσει ζωντανή την ελπίδα, ακόμα κι όταν όλα γύρω τους μοιάζουν να καταρρέουν.

Όσο για την συγγραφική του έρευνα, ήταν μια πολύ δύσκολη και απαιτητική διαδικασία αυτή την φορά. Όπως σε κάθε έργο που ξεκινάω, κάνω πάντα μια εκτενή έρευνα γύρω από το θέμα που πραγματεύεται κάθε φορά. Έτσι και αυτή την φορά στο πλαίσιο της έρευνας χρειάστηκε να διαβάσω έντεκα βιβλία, και να δω ποσά ντοκιμαντέρ, για να καταφέρω να αποδώσω όσο πιο ρεαλιστικά μπορούσα την εποχή που περιγράφεται στο βιβλίο. Οι χρονικές μετατοπίσεις μεταξύ των τριών αφηγητών, ο διπλός εγκιβωτισμός, η αποκλειστικά πρωτοπρόσωπη αφήγηση, καθώς κι ιστορικές αναφορές απαίτησαν αρκετό χρόνο που χρειάστηκε σχεδόν εννιά μήνες για να ολοκληρωθεί.

Για εμένα, η ολοκλήρωση αυτού του βιβλίου δεν ήταν απλώς το τέλος μιας ακόμα συγγραφικής διαδρομής, αλλά η ολοκλήρωση μιας ιστορίας που ήθελα να αφηγηθώ με ιδιαίτερη φροντίδα, τόσο για τους ήρωες της όσο και για την ιστορική μνήμη που τη διαπερνά. 

ΕΡΩΤΗΣΗ 4: Άραγε, τί μπορεί να συμβολίζει ο τίτλος ''Το κάλεσμα της πεταλούδας";

Ε.Δ. Η πεταλούδα για εμένα συμβολίζει την μεταμόρφωση, και την ελευθερία. Πιο συγκεκριμένα μέσα στο βιβλίο, την συναντάμε με τρεις μορφές, μια σε ξύλινη μορφή, μια σε χάρτινη, μια σε ολοζώντανη. Κάθε μορφή όμως έχει την δίκη της σημασία κάθε φορά και όλες οι μορφές στο τέλος έχουν τον ίδιο συμβολισμό.

ΕΡΩΤΗΣΗ 5: Ποιο το μερτικό των πραγματικών γεγονότων και της ιστορικής έρευνας μέσα στην παρούσα υπόθεση; 

Ε.Δ. Το βιβλίο συνδυάζει τη μυθοπλασία με το ιστορικό υπόβαθρο μιας πραγματικής και ιδιαίτερα σκοτεινής περιόδου της ανθρωπότητας. Η μυθοπλαστική ιστορία των χαρακτήρων συναντά το περιβάλλον που καθορίζεται από τα πραγματικά γεγονότα, που σημάδεψαν ανεξίτηλα την Ευρώπη. 

Ιδιαίτερη θέση κατέχει το Ολοκαύτωμα. Προσέγγισα αυτή την ιστορική πραγματικότητα με σεβασμό, έχοντας επίγνωση ότι πίσω από κάθε ιστορική αναφορά βρίσκονται αληθινοί άνθρωποι, πραγματικές ζωές και ανείπωτος πόνος μέχρι και τις ημέρες μας. 

Συνεπώς θα έλεγα ότι η μυθοπλασία, βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με την ιστορική πραγματικότητα και δεν υπάρχει εμφανής διαχωρισμού μεταξύ τους.  

ΕΡΩΤΗΣΗ 6: Τί θα επιθυμούσατε να αποκομίσουν οι αναγνώστες/στριες από την ανάγνωση του βιβλίου σας;

Ε.Δ. Θα ήθελα, πάνω από όλα, οι αναγνώστες του βιβλίου να αισθανθούν. Να γελάσουν, να συγκινηθούν, να θυμώσουν, να αναρωτηθούν και ίσως, να αναγνωρίσουν μέσα στην ιστορία κάτι από τη δίκη τους ζωή. 

Επιπλέον, θα ήθελα να τους κάνει να σκεφτούν, το πόσο πραγματικά εύθραυστη είναι η ανθρώπινη ύπαρξη και πόσο είναι σημαντικό να μη θεωρούμε δεδομένους τους ανθρώπους που αγαπάμε. Η ιστορία άλλωστε μας έχει δείξει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι οι ζωές μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μια στιγμή. 

Φυσικά κάθε αναγνώστης θα βιώσει και κάτι διαφορετικό μέσα από την ανάγνωση του. Όμως αν κάποιος κλείσει το βιβλίο και μείνει για λίγο σιωπηλός, έχοντας κάτι δικό του να σκεφτεί ή κάποιον να θυμηθεί, τότε θα αισθάνομαι πως η ιστορία μου θα έχει βρει τον δρόμο της. 

ΕΡΩΤΗΣΗ 7: Σαν αναγνώστης, τί είδους βιβλία προτιμάτε να διαβάζετε;

Ε.Δ. Ως αναγνώστης, με ελκύουν ιδιαίτερα τα αστυνομικά, ψυχολογικά θρίλερ και επιστημονικής φαντασίας. Με ενδιαφέρει να ανακαλύπτω τι κρύβεται πίσω από τα μυστήρια, και την ψυχολογία των ανθρώπων. 

ΕΡΩΤΗΣΗ 8: Ποιο το όραμά σας ως δημιουργός;

Ε.Δ. Το όραμα μου ως δημιουργός είναι να συνεχίσω να γράφω ιστορίες που έχουν κάτι ουσιαστικό να πουν για τον άνθρωπο. Ιστορίες που δεν περιορίζονται στην πλοκή τους, αλλά αγγίζουν συναισθήματα, διλήμματα και πλευρές της ανθρώπινης φύσης που συχνά δυσκολευόμαστε να αντιμετωπίσουμε.

Κάθε βιβλίο είναι για μένα και μια καινούργια διαδρομή, μια προσπάθεια να δοκιμάσω τα όρια μου και να εξελιχθώ τόσο ως συγγραφέας όσο και ως άνθρωπος. Δεν θέλω να επαναλαμβάνομαι ούτε να γράφω με τη βεβαιότητα ότι γνωρίζω ήδη που θα με οδηγήσει μια ιστορία. 

Επίσης θα ήθελα τα βιβλία μου να βρίσκουν όλο και περισσότερους αναγνώστες, και γιατί όχι, κάποια στιγμή να μεταφερθούν στην μεγάλη ή τη μικρή οθόνη.  

ΕΡΩΤΗΣΗ 9: Τέλος, τί θα λέγατε στους/στις νέους/ες δημιουργούς που επιθυμούν να ασχοληθούν με τη συγγραφή;

Ε.Δ. Αρχικά θα τους συμβούλευα να διαβάζουν πολύ, και να μη φοβηθούν να ξεκινήσουν, ακόμα και αν στην αρχή αμφιβάλλουν για τον εαυτό τους ή για την αξία της ιστορίας τους. Κανένας δεν γράφει ένα πλήρως ολοκληρωμένο βιβλίο μέσα από την πρώτη του προσπάθεια. Η συγγραφή απαιτεί επιμονή, πειθαρχία.

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και τις απαντήσεις σας.

Με εκτίμηση, Κυριακή Γανίτη από το blog Dominica Amat