Διαβάζοντας ένα απόσπασμα από το βιβλίο ''Αίμα και νυχτολούλουδα" (εκδ. Writing Nook)

Αφιερωματικός μήνας στη λογοτεχνία του τρόμου & της φαντασίας...

....Και ελάτε να διαβάσουμε παρέα ένα απόσπασμα από το βιβλίο 

''Αίμα και νυχτολούλουδα"

Συγγραφέας: Ισαβέλλα Πρίτσα

Εκδόσεις Writing Nook

Γύρω μου χαράζει, μα εγώ βλέπω μόνο σκοτάδι. Κοιμάσαι πλάι μου και ασυναίσθητα τραβάς το νυχτικό μου. Τι ψάχνεις άραγε στα όνειρά σου; Ανασαίνεις και σε κάθε μοτίβο της αναπνοής σου προσέχω και μια διαφορετική πτυχή του προσώπου σου.

Το λευκό σου δέρμα, τα σαρκώδη χείλη, κι αυτή τη γωνία, την κλίση του στόματός σου, που σε κάνει να μειδιάσεις ανεπαίσθητα. Το αξύριστο πρόσωπο κι αυτό το τόσο προσεκτικά επιμελημένο μούσι, που θεριεύει με τον καιρό. Τα περίεργα μαλλιά τα ανέμελα, κι η μπλούζα με τον Άνακιν Σκάιγουοκερ, έτσι γιατί είναι και λίγο νέρντουλας τελικά.

Απομνημονεύω τα μοτίβα στο τατουάζ στο χέρι σου. Καρδιές, χελιδόνια, σπαθιά. Σου ταιριάζουν, σε κάνουν πιο καλλιτεχνικό. Όχι πως χρειάζεσαι κι άλλη τέχνη μέσα σου.

Σηκώνομαι αθόρυβα και σε φιλώ στο μάγουλο. Νιώθω να κοκκινίζω κι αναρωτιέμαι αν κάθε φορά που φεύγω από το κρεβάτι σου με πιάνει τέτοια άσκοπη συστολή. Κάνω ένα μπάνιο, ντύνομαι, βουρτσίζω τα δόντια μου, φεύγω. Κάθε μέρα τέτοια ώρα πάω στο κέντρο. Πίνω καφέ που μυρίζει καραμέλα και ψυχανεμίζομαι το θέμα ενός διηγήματος.

Γράφω διηγήματα για ένα περιοδικό και μια φορά την εβδομάδα κάνω ένα podcast. Τίποτα το σπουδαίο, μα κάποτε ελπίζω να εκδώσω κάτι. Κι εσύ να το εικονογραφήσεις ή ίσως να γίνει και το αντίθετο. Το λες πάντα πως ζωγραφίζεις καλύτερα από μένα. Μπορεί και να το πιστεύω ή να σε αφήνω να το πιστέψεις. Σημασία έχει αυτή η ιδέα πως θα κάνουμε κάτι μαζί. Εγώ κι εσύ. Χαμένοι σε μια στιγμή που φαντάζει καλειδοσκοπική και που πλάθει ένα όνειρο ροδαλό.

Δεν είναι μεγάλο όνειρο, αλλά είναι κάτι. Η αρχή μιας φαντασίωσης. Μιας πλάνης. Το όνειρο μιας τέλειας ζωής πλάι σου. Μα μόνο κοντά σου. Όσο αγκαλιάζεις το μαξιλάρι σου, όσο αναπνέεις κοντά μου.

Είναι αυτό που με βοηθάει να βλέπω τον κόσμο πιο φωτεινό, κάποιες μέρες. Γιατί υπάρχουν στιγμές που κι εσύ ακόμη φαντάζεις ξένος σ’ ετούτο το όνειρο. Είναι εκείνα τα απογεύματα που θυμώνεις και φωνάζεις. Που με εκδικείσαι γιατί τόλμησα να καταφέρω κάτι. Αισθάνομαι λες και πρέπει να απολογηθώ. Λες και φταίω.

Δεν ευθύνομαι, το ξέρεις. Ούτε για την αποτυχία μου, ούτε για την επιτυχία μου. Τα βρίσκω και τα δύο εξίσου τυχαία. Ωστόσο δεν θα θυμώσω τώρα. Αυτή τη στιγμή δεν χρειάζονται εντάσεις. Μόνο ηρεμία.

Κοιτάζω τα πουλιά που πετούν στον ουρανό, πολύ πιο ζωντανά από τα χελιδόνια στο χέρι σου, πολύ πιο απρόσιτα. Αναρωτιέμαι πότε θα πετάξουμε κι εμείς μακριά, από αυτή τη ζωή, από όλες τις δεσμεύσεις. Πότε θα πετάξουμε και θα προσγειωθούμε στα πιο βαθιά όνειρα. Κι ύστερα κι άλλες σκέψεις ξεπηδούν. Πολύ πιο υποχθόνιες. Αν ίσως τα όνειρά μας διαφέρουν. Αν η ιστορία μας θα έχει καλό τέλος. Πολύ φοβάμαι για όλα και ξέρεις πως οι φόβοι μου έχουν βάση.

Θέλω να χαθώ στο όνειρο. Να σβήσω όλα τα ψέματα και τον πόνο και την θλίψη. Να σε πιστέψω και να το πιστέψω κι εγώ. Όσο τίποτα το θέλω. Να ταξιδέψουμε στα όνειρα μαζί και να μένουμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου.

Όμως όσο κι αν προσπαθώ, όσο κι αν δεν θέλω να το δω, το ξέρω καλά πως το τέλος πλησιάζει. Ή ίσως έχει γραφτεί για μας τους δυο εδώ και καιρό.

Δεν πρέπει. Δεν κάνει. Αλλά αρπάζω ένα χαρτί και γράφω γρήγορα κάτι. Τραβάω και μια τρίχα από τα μαλλιά σου. Για μια στιγμή πιστεύω πως θα ξυπνήσεις και θα με σταματήσεις. Εύχομαι να το κάνεις. Αλλά ούτε που σαλεύεις στον ύπνο σου. Κι ύστερα με μια κίνηση καίω το χαρτί. Ούτε ανάσα δεν παίρνω πριν το κάνω.

Κι όσο κι αν δεν θέλω να το παραδεχτώ, αυτή μου η κίνηση είναι που θα οδηγήσει σε ό,τι τραγικό και οδυνηρό είναι τελικά γραφτό μας. Δεν πρέπει να παίζεις με τη μοίρα. Όχι έτσι. Γιατί αν παίξεις μαζί της θα βρει τον τρόπο να σε εκδικηθεί, με τον χειρότερο δυνατό τρόπο.

Συνεχίζεται...

Περίληψη οπισθοφύλλου:

Το «Αίμα και Νυχτολούλουδα» είναι το 16 ο βιβλίο της Ισαβέλλας Πρίτσα. Σε αυτή την ιστορία παρακολουθούμε τις ζωές τριών αδερφών μαγισσών που αποφάσισαν να ακολουθήσουν διαφορετικά μονοπάτια. Χωρισμένες από τα όνειρά τους για μια νέα ζωή κι ενωμένες από την κοινή μοίρα, συναντιούνται ξανά έπειτα από πολλά χρόνια, έτοιμες να μάθουν την αλήθεια για τον εαυτό τους και το λόγο που χωρίστηκαν τόσο ξαφνικά.

Μια ιστορία με μάγους, νευροεπιστήμονες και σποραδικές εμφανίσεις του Χάρου, σε ένα ρόλο κλειδί. Γεμάτη μαγικές πόλεις, ζόμπι και μυστικές βιβλιοθήκες αλλά και αποχωρισμούς, δράμα και δράση. Στο μέρος όπου όλα ξεκίνησαν εκεί και θα τελειώσουν, στα χέρια κάποιου αναγνώστη.

*Τα πνευματικά δικαιώματα τόσο της εικόνας του εξωφύλλου όσο και του άνωθεν αποσπάσματος ΔΕΝ ανήκουν στο blog, αλλά αποκλειστικά στη συγγραφέα και στον εκδοτικό οίκο.

**Το απόσπασμα δημοσιεύεται κατόπιν συνεννόησης και συναίνεσης της συγγραφέως και του εκδοτικού οίκου.