#Αφιέρωμα: Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας (Μέρος 7ο): Το Σκοτεινό Δάσος

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

#Αφιέρωμα: Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας 

Μέρος 7ο: Το Σκοτεινό Δάσος

Προτελευταία ημέρα του αφιερώματος σε γυναίκες συγγραφείς και επέλεξα να κινηθώ κάπως εκτός της αναγνωστικής μου ''ζώνης'' ασφαλείας, διαβάζοντας την επανέκδοση του μυθιστορήματος της συγγραφέως Αλεξάνδρας Μπελεγράτη, με τίτλο ''Το Σκοτεινό Δάσος'', το οποίο επανακυκλοφορεί άκρως ανανεωμένο κι αναθεωρημένο από το καινούργιο της εκδοτικό ''σπίτι'', τις εκδόσεις Ύδωρ. Ένα μυθιστόρημα που κινείται μεταξύ των πλαισίων της δυστοπίας και του ρεαλισμού που μπορεί να μας ταρακουνήσει και να μας κάνει να νιώσουμε άβολα μέσα στις κατά τ'άλλα αναπαυτικές μας θέσεις και την όποια μακαριότητα μπορεί να μας συντροφεύει. Ένα μυθιστόρημα που στάθηκε η αφορμή να ''ξανασυστηθώ'' με την πένα της δημιουργού και δε σας το κρύβω, εντέλει, να βρω ακόμη πιο ενδιαφέρουσα τη γραφή της. Ας τα πιάσω, όμως, καλύτερα από την αρχή.

Τη συγγραφέα Αλεξάνδρα Μπελεγράτη και πιο συγκεκριμένα τη γραφή της -όπως σας είπα- δεν τη γνώρισα τώρα για πρώτη φορά, οπότε ήξερα περίπου το πώς και πού θα κινούμασταν αναφορικά με τον τρόπο που αποτυπώνει τις σκέψεις της πάνω στο χαρτί δημιουργώντας δικούς της νέους κόσμους. Το παρόν μυθιστόρημα τυγχάνει να μην το έχω διαβάσει στην πρώτη του έκδοση και αυτό με βοήθησε, ώστε να επιτρέψω στον εαυτό μου να το ''προσεγγίσει'' μέσα από μία πιο καθαρή -ίσως κι αντικειμενική- ματιά. Βέβαια, δε σας το κρύβω ότι αρχικά ένιωσα έναν δισταγμό και φόβο βάσει αυτού που διάβασα στο οπισθόφυλλό του (δε θα το συμπεριλάβω μέσα στο κείμενό μου - εσείς είστε ελεύθεροι/ες να το ψάξετε με την ησυχία σας) και αν είχα μείνει μόνο σε αυτό, μπορεί και να μην συνέχιζα στην ανάγνωση του βιβλίου. Με όλον τον σεβασμό και δίχως να νιώθω κόμπλεξ ότι είναι καλύτερο σαν κείμενο από το δικό μου, ένιωσα να ''εγκλωβίζομαι'', ως αναγνώστρια, μέσα σε αυτήν την εσκεμμένη ( ; ) υπερβολή των λέξεων και τις όποιες πομπόδεις εκφράσεις και περιγραφές που το κοσμούν. Σαν να έχανα το νόημα πίσω από την ουσία των λεγομένων της συγγραφέως εμμένοντας μόνο σε εκείνο. Ελπίζω να καταλαβαίνετε το τί εννοώ!

Ξεκίνησα, λοιπόν, την ανάγνωση του βιβλίου κάπως ''μαγκωμένη'' και ελαφρώς αρνητικά προκατειλημμένη προς εκείνη. Αν και οι πρωταρχικές αναφορές/συστάσεις των προσώπων που θα πρωταγωνιστήσουν, άμεσα/εμμεσα, στο κείμενο είναι εύστοχες και κατατοπιστικές για την πορεία μας μέσα σε αυτό το νοερό ταξίδι, μου φάνηκαν -εσφαλμένως- κάπως κουραστικές. Όμως, επέλεξα να επιμείνω στο βιβλίο και να μην το αφήσω έτσι, κι όπως αποδείχθηκε, έπραξα ορθώς. Ναι, ως αναγνωστικό κοινό έχουμε δικαίωμα να χρειαστεί να πάρουμε τον χρόνο μας για να ''προσαρμοστούμε'' μέσα σε κάθε βιβλίο που διαβάζουμε. Όπως συνέβη και σε μένα με αυτό. Ίσως, πάλι, το γεγονός ότι πρόκειται για ένα δυστοπικό μυθιστόρημα να ήταν η βαθύτερη αιτία που μου ασκούσε αυτήν την έλξη. Ίσως αυτή του η ιστορία να ήταν η επιβεβαίωση ότι αν θέλουμε να μάθουμε περισσότερα για το μέλλον, αρκεί να στρέψουμε το βλέμμα μας στο παρελθόν. Και για να προλάβουμε πιθανά λάθη, θα πρέπει να μάθουμε από τα ήδη γενόμενα...

Διαβάζοντας το βιβλίο, αντιλαμβανόμαστε ότι η συγγραφέας έχει κάνει μία σοβαρή, προσεκτική κι ενδελεχή έρευνα γύρω από γεωπολιτικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά θέματα, όπως και αναφορικά με αυτά που σχετίζονται με τις ανθρώπινες σχέσεις, πράξεις και συναισθήματα και πάνω εκεί ''χτίζει'' όλη την πλοκή. Δεν καταγράφει, απλώς και μόνο, ένα δυστοπικό εφιαλτικό σενάριο -μεταξύ μας φαντάζει τόσο αληθινό, πιθανό και απολύτως ταιριαστό/επίκαιρο με τα όσα ζούμε!-, αλλά στοχεύει να μας κινητοποιήσει και να εξάψει την κριτική μας ικανότητα και σκέψη. Δε μας προσφέρει αναμασημένη τροφή, αλλά με επιχείρημα το μέλλον της ανθρωπότητας -βάσει του πώς οδηγούμαστε και των όσων συμβαίνουν γύρω μας- μας προτρέπει να νοιαστούμε και να επενδύσουμε και στο σήμερα.

Η συγγραφέας επιλέγει μέσα από αυτό ''Το Σκοτεινό Δάσος'' να εστιάσει στον άνθρωπο τόσο ως ατομική οντότητα όσο και ως σύνολο. ''Το Σκοτεινό Δάσος'', εδώ, παίρνει και ρεαλιστική και μεταφορική έννοια. Σαν το φως και το σκοτάδι που υπάρχει μέσα στην ψυχή μας και παντού γύρω μας. Στο επίκεντρο, λοιπόν, η ανθρωπότητα με όλα τα θετικά και αρνητικά της φύσης της. Τί θα γίνει αν πάψουμε να δρούμε βάσει της κοινής ορθής λογικής και των συναισθημάτων μας; Ποια η κατάληξη ενός πιθανού άδικου διαχωρισμού των ανθρώπων; Ποια τα αποτελέσματα μίας αποστειρωμένης κι επιβεβλημένης ζωής, δίχως δικαιώματα και ελευθερία; Αυτά είναι μερικά από τα καίρια ερωτήματα που θέτει η συγγραφέας. Παράλληλα, δε και η αναφορά της στον σεβασμό στην αξία της ζωής, όπως και της φύσης (χλωρίδα και πανίδα) και του πλανήτη. Διότι, η φύση δεν εκδικείται. Απλώς αντιδρά και προσπαθεί να προστατευθεί από τους ανθρώπους. 

Ναι, η συγγραφέας έχει έναν λόγο οικείο και κατανοητό, κατά τόπους κάπως υπερβολικό με μία τάση φιλοσοφικής διάθεσης -που δε με ενόχλησε- και με βοήθησε να διαβάσω απερίσπαστη το βιβλίο μέσα σε κάποιες ώρες. Για μένα σημαντικό ρόλο παίζουν τα πρόσωπα του βιβλίου (εδώ θα μπορούσε η συγγραφέας να εστιάσει κάπως παραπάνω σε κάποια και να είναι πιο ενεργά μέσα στην υπόθεση - δίχως και πάλι να μην εξυπηρετούν τον σκοπό τους ως είναι), αφού από εκείνα προκύπτουν τα όποια εύλογα ερωτήματα, καθώς και τα συμπεράσματα και μηνύματα γύρω από τα όσα αναδεικνύονται μέσω της παρούσας υπόθεσης. Κι όλα αυτά περιγράφονται χωρίς να χαρακτηρίζονται από ακρότητες, γένεση πιθανών ερίδων, καθώς και λοιπών αρνητικών στοιχείων. 

Τί είναι, συνεπώς, ''Το Σκοτεινό Δάσος''; Ένα παραμύθι γραμμένο από μία συγγραφέα για όλους κι όλες εμάς που ναι μεν μεγαλώσαμε, αλλά δεν πάψαμε ποτέ να πιστεύουμε στην αξία των βιβλίων. Ένα παραμύθι με μία ιστορία αφύπνισης, ίσως και επαναπροσδιορισμού από τη μεριά μας για το τί πραγματικά αξίζει και οφείλουμε να προστατέψουμε στη ζωή μας. Ένα αντιρατσιστικό, αντιπολεμικό κι άκρως ανθρωπιστικό κείμενο που δεν παύει να ελπίζει ότι το μέλλον της ανθρωπότητας θα είναι καλύτερο παρά τα όποια δυσοίωνα σενάρια της εποχής μας. Ένα βιβλίο που ολοκληρώνεται με την ελπίδα της παρουσίας της αγάπης στη ζωή μας.

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ύδωρ

Υ.Γ. Μείνετε συντονισμένοι/ες για το 8ο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος.