Τιμωρία και κάθαρση

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Σε έναν ιδεατό κόσμο -καμία σχέση με αυτόν που ζούμε- το ηθικό σχήμα ''Άτη -Ύβρις - Νέμεσις - Τίσις'' δε θα είχε καμία θέση, αφού δε θα υπήρχε πόνος, έγκλημα, αδικία κι άλλα συναφή αρνητικά που μπορεί να προκύπτουν από άσχημες ανθρώπινες συμπεριφορές. Κι αν αυτό υφίστατο, όχι μόνο θα τηρούσε την ορθή του σειρά, αλλά κάθε στάδιο αυτού θα είχε πλήρες νόημα και υπόσταση που αλληλένδετο με το επόμενο θα μας οδηγούσε στο πρέπον αποτέλεσμα με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπαγόταν για τον καθέναν και την καθεμία... Όμως, δεν έχουμε την καλή τύχη να γνωρίζουμε αυτά τα στάδια μόνο σε φιλολογικό/φιλοσοφικό επίπεδο, αλλά ίσως και να τα έχουμε βιώσει -σε μεγαλύτερο, ή, μικρότερο βαθμό- είτε εμείς οι ίδιοι/ες είτε ως αυτήκοοι/ες μάρτυρες από τις ζωές άλλων ανθρώπων γύρω μας. 

Τη συγγραφέα Ιωάννα Κοκκίνου ''συναντώ'' σήμερα μέσα από το κοινωνικό της μυθιστόρημα, με τίτλο ''Τιμωρία και κάθαρση'' το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όστρια. Ένα μυθιστόρημα που μιλάει με αλήθειες δίχως να τις μελοδραματοποιεί, αλλά θέτοντάς τις στις σωστές βάσεις αναδεικνύοντας αρκετά από τα κακώς κείμενα που ταλανίζουν -ίσως και διαχρονικά- τους ανθρώπους και το πέρασμά τους από αυτόν τον κόσμο... Ένα μυθιστόρημα που από τον τίτλο του, κιόλας, ''Τιμωρία και κάθαρση'' ορίζει τον ρυθμό και τα πλαίσια μέσα στα θα ''κινηθούμε'' διαβάζοντας την υπόθεσή του. Απλά και ξεκάθαρα, δίχως να μας περιπαίζει, ή, να μας υπόσχεται κάτι διαφορετικό απ΄αυτό που, εντέλει, θα μας δώσει, το βιβλίο μοιάζει σαν να μας προ(σ)καλεί να το διαβάσουμε και να μάθουμε περισσότερα γύρω από αυτήν την τιμωρία και την κάθαρση...

''O Νεκτάριος κακοποιημένος σωματικά και ψυχικά από τον εργοδότη του, τον Άγγελο, βρίσκει διέξοδο σπουδάζοντας ιατρική. Μετά από χρόνια, ο Άγγελος, γεμάτος φθόνο και κακία, επιστρέφει ξανά, με σκοπό να τον ταπεινώσει και να τον καταστρέψει, ενώ ένας ακόμα επικίνδυνος εχθρός παραμονεύει. Ο Νεκτάριος όταν καταφέρνει να γίνει σπουδαίος επιχειρηματίας και σκηνοθέτης, αλλάζοντας την ταυτότητά του, επανέρχεται για την τιμωρία και την κάθαρση." (Από το οπισθόφυλλο)

Η συγγραφέας είναι σαφές ότι έχει ένα ξεκάθαρο πλάνο για το πώς επιθυμεί να αφηγηθεί την ιστορία από την αρχή έως και το τέλος και δεν παρεκκλίνει στιγμή από αυτό. Άν και πρωτόλειο δείγμα γραφής (με κάποιες επιτρεπτές, αναμενόμενες, κατανοητές και σε καμία περίπτωση καταδικαστέες ''αδυναμίες'') το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα και με αρκετό ενδιαφέρον, ειδικά από τη στιγμή που βρίσκει τον ορθό ρυθμό της αφήγησης και μας παρουσιάζει όλα μα όλα τα γεγονότα, χωρίς να παραλείπεται το οτιδήποτε, μα κυρίως δίχως η πλοκή να γίνεται γραφική, ή, επί τούτου συναισθηματική δραματοποιώντας ακόμη παραπάνω τα όσα ήδη έντονα φορτισμένα και αρνητικά έχουν βιώσει κατά το παρελθόν, ή, και στο τώρα τα πρόσωπα του βιβλίου.

Η συγγραφέας επιλέγει να μιλήσει τόσο για το φως όσο και για το σκοτάδι που συνυπάρχουν στα αβαθή νερά της ανθρώπινης ψυχής και σκέψης. Με πότε το ένα να επικρατεί του άλλου, έχουμε και τις ανάλογες πράξεις, σκέψεις και συναισθήματα που αποτυπώνονται στις ζωές τόσο των ίδιων όσο και των άλλων ανθρώπων γύρω τους. Άραγε, τί μπορεί να είναι αυτό που να κάνει έναν άνθρωπο να γοητεύεται από τον πόνο που μπορεί να προκαλεί σε κάποιον άλλον; Ποιος/α μπορεί να νομίζει ότι έχει το αυθαίρετο δικαίωμα να ορίζει τις ζωές άλλων ανθρώπων κατά το δοκούν, να πράττει εγκλήματα εις βάρος των και να καταφέρνει να διαφεύγει της όποιας τιμωρίας από τη δικαιοσύνη; Και κυρίως, πώς τα θύματά των μπορούν και βρίσκουν τη δύναμη να προχωρήσουν τη ζωή τους με ελπίδα, αξιοπρέπεια, δύναμη και κουράγιο και να μην μετατραπούν (δικαίως/αδίκως) κι εκείνα ύστερα με τη σειρά τους σε άλλους εν δυνάμει θύτες;

Διαβάζοντας, λοιπόν, το βιβλίο θα περάσουμε απ'όλα τα στάδια (Άτη -Ύβρις - Νέμεσις - Τίσις) και η συναισθηματική μας κατάσταση θα έχει διαρκή σκαμπανεβάσματα μέχρι και τον επίλογό του ώσπου να έχουμε μία ολοκληρωμένη εικόνα/γεύση από τα όσα θα διαδραματιστούν μέσα στην υπόθεση. Δε λέω ότι όλα θα είναι πάντα μόνο ιδανικά, ή, αποκλειστικά άσχημα, αφού όλοι κι όλες σε μεγαλύτερο, ή, μικρότερο βαθμό θα βγούμε ''τραυματισμένοι/ες'' από τα όσα θα συναντήσουμε μέσα στο βιβλίο, μα σίγουρα θα δούμε πράγματα που ίσως να τα αποφεύγαμε και τελικά θα νιώσουμε την όποια δικαίωση και λύτρωση μέσω της αποκατάστασης της αλήθειας και της παραδειγματικής τιμωρίας των ενόχων έστω και καθυστερημένα...

Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με ένα βιβλίο με ενδιαφέρουσα και με δυνατότητες εξέλιξης ως προς την πένα της συγγραφέως που μοιράζεται μαζί μας εύστοχες σκέψεις και προβληματισμούς γύρω από τη ζωή μας κι όσα συμβαίνουν γύρω μας και πολλές φορές το όποιο ''φαίνεσθαι'' και η διαφθορά της εξουσίας τα συγκαλύπτουν με μεγάλη μαεστρία.

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όστρια.