ΤΟ ΑΝΘΟΠΩΛΕΙΟ DAISY CHAIN

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Το ομολογώ! Εδώ κι αρκετό καιρό έχω επιλέξει να διαβάζω συγκεκριμένες σειρές βιβλίων που η πρότερη καλή μου αναγνωστική εμπειρία με βιβλία αυτών με έχουν κάνει περάσω όντως καλά. Δεν παίρνω, πλέον, τόσο εύκολα ''αναγνωστικά'' ρίσκα και έτσι διατηρώ όχι μόνο το κεφάλι μου ήσυχο, αλλά θεωρώ ότι δε σπαταλώ σημαντικό πολύτιμο χρόνο από το να αναλώνω τον εαυτό μου σε κάτι που ίσως και να μην έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Για τέταρτη φορά, λοιπόν, ''μεταφέρθηκα'' στο Ντριμ Χάρμπορ και ένα νέο ζευγάρι ήταν εκεί να με υποδεχθεί με έναν τρόπο αλλιώτικο, μα τόσο συγκινητικό και τρυφερό την ίδια στιγμή. Κι όπως καταλάβατε, σήμερα θα σας μιλήσω για το βιβλίο της συγγραφέως Λόρι Γκίλμορ (Laurie Gilmore), με τίτλο ''ΤΟ ΑΝΘΟΠΩΛΕΙΟ DAISY CHAIN" (The Daisy Chain Flower Shop), το οποίο κυκλοφόρησε, προσφάτως, στη χώρα μας από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε μετάφραση από την κυρία Χριστίνα Μανιά κι αποτελεί μέρος της σειράς βιβλίων ''ΝΤΡΙΜ ΧΑΡΜΠΟΡ'' (Dream Harbor).

''Η μεγαλύτερη αγάπη είναι αυτή που δεν περίμενες ποτέ να βρεις''

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η προγενέστερη επαφή μου με τα βιβλία της σειράς με έχει βοηθήσει τόσο ώστε να εξοικειωθώ με τον τρόπο γραφής της συγγραφέως όσο και στο να ξέρω περίπου το πού θα κινηθούμε και το τί να περιμένω διαβάζοντας κάποιο επόμενο τίτλο. Κι αν σε κάποια άλλη περίπτωση, όλη αυτή η συνθήκη μπορεί να φάνταζε κάπως κουραστική; Μονότονη; Βαρετή; Εδώ, τολμώ να πω ότι έχει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Δεν ξέρω πώς ακριβώς συμβαίνει με τα έργα της παρούσας σειράς, μα καθένα από αυτά έρχεται και μου προσφέρει αυτό που χρειάζομαι την εκάστοτε στιγμή. Σαν να αποτελούν όλα κομμάτια ενός αόρατου παζλ που το τελικό του νόημα είναι όχι μόνο να ψυχαγωγηθώ, αλλά να νιώσω τη μαγεία κι ομορφιά του έρωτα με τον τρόπο που κάθε φορά τον βιώνει, ξεχωριστά, το κάθε ζευγάρι που πρωταγωνιστεί. Σαν να ''καλύπτοντα'' μικρά ''κενά'' που δεν ήξερα ότι υπήρχαν και τώρα ''έκλεισαν'' με τον καλύτερο τρόπο...

Αντιλαμβάνομαι και σέβομαι ότι κάθε άνθρωπος έχει μία συγκεκριμένη άποψη γύρω από τον έρωτα και τη βιώσή του. Άλλοι/ες τον θέλουν πιο φλογερό, πικάντικο, περιπετειώδη, αινιγματικό, έντονο κι ορμητικό κι άλλοι/ες πιο ήπιο και στοργικό, που δεν αρέσκεται σε ακραίες σκηνές (με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται), μα έρχεται και τους/τις ''αγκαλιάζει'' σαν το πιο απαλό κι αναγκαίο χάδι για την επιβίωσή τους. Εντάξει! Ο έρωτας είναι έρωτας και σίγουρα δηλώνουν την ευγνωμοσύνη τους όσοι/ες είχαν την τύχη να τον αισθανθούν κι άλλο τόσο να νιώθουν κενοί/ες όσοι/ες δεν τους συνέβη. Άραγε, σε ποια από τις δύο κατηγορίες θα κινηθούμε αυτήν τη φορά στο πλευρό των πρωταγωνιστικών προσώπων της ιστορίας;

''Η Ντέιζι κουράστηκε. Βαρέθηκε να είναι άτυχη στον έρωτα και στη δουλειά, αφού το ανθοπωλείο της θεωρείται καταραμένο. Ο Έλιοτ, νεοφερμένος στο Ντριμ Χάρμπορ, προσπαθεί ακόμη να προσαρμοστεί στη ζωή της μικρής πόλης μετά από ένα επώδυνο διαζύγιο, αποφεύγοντας το ανθοπωλείο με κάθε κόστος. Δε χρειάζεται άλλη κακοτυχία στη ζωή του. Τι θα συμβεί όταν τελικά περάσει το κατώφλι του Daisy Chain και γνωρίσει την «καταραμένη» ιδιοκτήτρια;" (Από το οπισθόφυλλο)

Η συγγραφέας κινούμενη, πλέον, σε γνώριμα μονοπάτια μας προσφέρει μία ιστορία αγάπης κι έρωτα που ξεκινά κάπως ανορθόδοξα... Ή, μήπως, τελικά, κάπως έτσι ξεκινούν όλοι οι μεγάλοι έρωτες, απλώς εμείς δε θέλουμε να το δούμε καθαρά; Μήπως αυτό το αλλιώτικο παιχνίδι -βγαίνουμε ραντεβού και υποδυόμαστε το ευτυχισμένο/ερωτευμένο ζευγάρι στα ψέματα- να μην είναι τόσο αθώο κι αυθόρμητο όπως δείχνει, αλλά να κρύβει από πίσω του μεγαλύτερη αλήθεια από όση αντέχουμε να παραδεχθούμε ακόμη και στον ίδιο μας τον εαυτό; Μήπως ο πόνος της απόρριψης και των προηγούμενων κακών ερωτικών εμπειριών και σχέσεων όχι μόνο να μας γεννά ανασφάλειες, αλλά και να μας κάνει να αισθανόμαστε ενοχικά κι η όποια ''άμυνα'' να είναι εκείνη που ευθύνεται για την όποια δυστυχία μας;

Άν και δεν έχω κανένα κοινό βίωμα με την κεντρική πρωταγωνίστρια ένιωσα ένα κομμάτι του εαυτού μου να συμμερίζεται όλες αυτές τις αρνητικές της σκέψεις και φόβους, όπως και τον τρόπο που ένιωθε ότι δεν της άξιζε η αγάπη και ο έρωτας και πώς κατά κάποιον τρόπο έφερε στις πλάτες της μία ιδιότυπη ''κατάρα'' με την οποία δεν ήθελε να μολύνει τους/τις άλλους/ες γύρω της. Ήταν, όμως, έτσι; Ή απλώς με το μυαλό της είχε πλάσει αυτήν τη σκέψη που της επέτρεπε να μείνει ''σφραγισμένη'' και προστατευμένη μέσα στο κουκούλι της; Κι από την άλλη μεριά, ένας άνδρας που παλεύει με το παρελθόν του και προσπαθεί να μην επαναλάβει τα λάθη εκείνου και να μην μπαίνει στην όποια διαδικασία σύγκρισης των δύο. Για σκεφτείτε, λοιπόν, πόσο περίεργη και ξεκαρδιστική μπορεί να είναι όλη αυτή η συνθήκη; Κι αν προσθέσουμε σε αυτό και το αναμενόμενο ευτυχισμένο τέλος με το οποίο επιλέγει να ολοκληρώσει η συγγραφέας όλα τα έργα της σειράς, δεν μπορεί παρά να μη μας κάνει να χαμογελάσουμε μέσα σε πελάγη ευτυχίας!

Γραμμένο με έναν τρόπο οικείο, ρεαλιστικό και με την όποια υπερβολή διακρίνει όχι μόνο τη μυθοπλασία, αλλά και τα κλειστά πλαίσια των πιο μικρών κι επαρχιακών περιοχών, δεν είναι τυχαίο ότι η συγγραφέας προσπάθησε να εντάξει μέσα σε όλα αυτά όχι μόνο τις συνήθειες των κατοίκων, αλλά και μία δόση μυστηρίου (καλά, μη φανταστείτε κάτι ακραίο!) που απλώς δίνει αυτό το αλατοπίπερο για να νοστιμέψει κάπως παραπάνω η ήδη εύπεπτη και καλογραμμένη ιστορία του βιβλίου. Ναι, μην αναμένετε έντονες εντάσεις και περισσότερες από όσες αντέχετε καυτές ερωτικές σκηνές, μα να θυμάστε ότι όντως ο έρωτας έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις!

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.