Συνέντευξη με τον συγγραφέα Ιωάννη Μιχαηλίδη

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Σημερινός μου καλεσμένος στη στήλη των συνεντεύξεων ο συγγραφέας Ιωάννης Μιχαηλίδης. Τον ''συναντώ'' με αφορμή την επιμέλεια του στην εικονογράφηση του έργου του αείμνηστου Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ''Στο Χριστό στο Κάστρο'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δημητρόπουλος. Τον ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο και τις απαντήσεις του. Εύχομαι να είναι καλοτάξιδο. Για όσους/ες επιθυμούν να το διαβάσουν, μπορούν να το προμηθευτούν είτε από το επίσημο site του εκδοτικού, είτε από κάποιο βιβλιοπωλείο. 

Για να δούμε τι μοιράστηκε μαζί μας...

ΕΡΩΤΗΣΗ 1: Από το βιογραφικό σας μαθαίνουμε -μεταξύ των άλλων- ότι αγαπάτε πολύ τη ζωγραφική. Πώς νιώσατε όταν σας δόθηκε η ευκαιρία να έχετε επιμεληθεί την εικονογράφηση του κλασσικού έργου του αείμνηστου Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, με τίτλο ''Στο Χριστό στο Κάστρο'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δημητρόπουλος;

Ι.Μ. Ένιωσα μεγάλη χαρά. Επιπρόσθετα, ευτυχία και μετέπειτα γαλήνη, κυρίως όμως τεράστια ικανοποίηση όταν ολοκλήρωσα την εικονογράφηση γιατί το είχα χρόνια σαν τάμα και εσωτερική ανάγκη να εκπληρώσω και να υλοποιήσω αυτή τη δουλειά.

ΕΡΩΤΗΣΗ 2: Η έμπνευση για την εικονογράφηση του παρόντος έργου ήρθε σταδιακά κατά τη διάρκεια, ή, με την ολοκλήρωση της ανάγνωσης του βιβλίου; 

Ι.Μ. Η έμπνευση αυτή προήλθε, πιστέψτε το, όταν ήμουν στην Β τάξη Γυμνασίου όταν η Φιλόλογός μας, εμβληματική καθηγήτρια, Μαρία Γιασεμίδου το όνομά της η οποία είναι και ποιήτρια, μας δίδαξε απόσπασμα από το διήγημα αυτό του Παπαδιαμάντη.

Ήταν όπως το διήγημα παραμονές Χριστουγέννων και πραγματικά ένιωσα συγκίνηση και τη ζεστασιά των γνήσιων Πνευματικών και παραδοσιακών Χριστουγέννων.

Από εκείνον τον καιρό είχα στο μυαλό μου τις εικόνες αυτές. Οι εικόνες ήρθαν σιγά σιγά σε μια μακροχρόνια δημιουργική διαδικασία. Όταν τις υλοποίησα βγήκαν αβίαστα και εύκολα.

Τόσα χρόνια ψήσιμο βγήκαν καλοψημένες !

ΕΡΩΤΗΣΗ 3: Στην περίληψη του οπισθοφύλλου αναφέρετε ότι ''Με οδηγό τον Κυρ Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και εγώ προσκυνητής με την ζωγραφική μου, άναψα ζωγραφιστό κερί που με τα χρώματά μου προσπάθησα τη φλόγα του να κρατήσω παντοτινά άσβεστη, φωτεινή και ζεστή σε όλων τις καρδιές''. Πιστεύετε, λοιπόν, ότι η ζωγραφική ως τέχνη έρχεται όχι μόνο να αναδείξει και να μεταλαμπαδεύσει τα νοήματα των σπουδαίων κειμένων, αλλά και να τα καταστήσουν ακόμη πιο οικεία, διαχρονικά κι ενδιαφέροντα;

Ι.Μ. Μπήκα και εγώ προσκυνητής στη βάρκα του Παπά Φραγκούλη με τους άλλους προσκυνητές και με τον Δημιουργό τον Κυρ Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Οι προσκυνητές άναψαν το κεράκι τους στην Παναγιά και στον νεογέννητο Χριστό.

Εγώ κρατώ ζωγραφιστό φωτεινό και άσβεστο κερί που αντιπροσωπεύει την φιλοσοφία του Παπαδιαμάντη που είναι η Ορθοδοξία, η Αγάπη για τη φύση και την Ελληνική Παράδοση. Ακόμα την Απλότητα, ταπείνωση και αγάπη για τον Άνθρωπο. Αγαπάτε αλλήλους. Αυτή είναι η φιλοσοφία του Παπαδιαμάντη την οποία ενσωματώνει με την ιδιαίτερη θρησκευτική και βυζαντινή του ελληνική γλώσσα στα διηγήματά του που γλυκαίνει ζεσταίνει και παρηγορεί τις καρδιές και την ψυχή μας.

Για όλα αυτά κρατώ άσβεστο το ζωγραφιστό κερί μου για τον Άγιο κυρ Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη που δεν θέλω να σβήσουν και να χαθούν από τον γρήγορο και άγονο σύγχρονο τρόπο ζωής και να τα μεταλαμπαδεύσω στους Νέους κυρίως με απλές γραμμές, απλές ζωγραφιές και ζωηρά χρώματα.

ΕΡΩΤΗΣΗ 4: Με ποιον τρόπο συνδέονται η τέχνη του λόγου και της ζωγραφικής;

Ι.Μ. Ένα λογοτεχνικό κείμενο, μυθιστόρημα, διήγημα κλπ. κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης δημιουργεί εικόνες στον αναγνώστη και το αντίθετο ένας πίνακας ή μια εικόνα δημιουργούν στον θεατή λόγια ακόμα κραυγές ποίηση, κείμενα διαλόγους και λογοτεχνία.

Επομένως το ένα τροφοδοτεί το άλλο.

Το κόμικς είναι ό σύγχρονος και άμεσος σύνδεσμος κειμένου και εικόνας αν και παλιά πολύ παλιά τα Αιγυπτιακά ιερογλυφικά να ήταν τα πρώτα κόμικς.

Μπορώ να πω ότι τα κόμικς είναι ο κινηματογράφος στο χαρτί.

ΕΡΩΤΗΣΗ 5: Αν οι πίνακες ζωγραφικής είχαν στόματα πόσες ιστορίες πιστεύετε ότι θα μπορούσαν να μας διηγηθούν; Ή μήπως το κάνουν, ήδη, κι εμείς οφείλουμε να έχουμε ώτα ευήκοα προς εκείνους;

Ι.Μ. Οι πίνακες έχουν φωνή, φτάνει να έχουμε αυτιά να την ακούσουμε.

Ένας ανεπαίσθητος ήχος από την αναπνοή της Μόνα Λίζα, ο ελαφρύς ήχος από το μεταξένιο φόρεμά της όταν κινεί το μικρό της δάκτυλο!! Οι φωνές οι αλαλαγμοί και ο ήχος των σπαθιών των μαχών στους πίνακες του Παναγιώτη ζωγράφου και του Ιταλού Παολο Ουτσέλλο. Το μοιρολόι και ο πόνος και κλάμα στη σφαγή της Χίου του Ντελαγκρουά. Οι χαρούμενες φωνές και η μουσική από τα όργανα στον γάμο στην Κανά του Βερονέζε. Ο απαλός παφλασμός της θάλασσα στα λιμάνια του Βολανάκη και πάει λέγοντας.

Άπειρες ιστορίες διάλογοι μουσική και κραυγές, scream του Έντβαρτ Μουνκ μπορούν να ακουστούν από κάθε πίνακα ακόμα και από κωφούς θεατές.

ΕΡΩΤΗΣΗ 6: Τί θα κρατήσετε από την εμπειρία σας με την επαφή σας με το παρόν έργο;

Ι.Μ. Τον ενθουσιασμό που είχα όταν έβγαιναν αβίαστα οι εικόνες πρώτα με μολύβι και μετά να ολοκληρώνονται με τα ακρυλικά χρώματα. Ακόμα απαλά στο αυτί μου άκουα την ήρεμη και γλυκιά φωνή του Κυρ Αλέξανδρου.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την συνομιλία που είχα μαζί του.

ΕΡΩΤΗΣΗ 7: Σαν αναγνώστης, τί βιβλία επιλέγετε να διαβάσετε;

Ι.Μ. Αγαπώ το διάβασμα και πάντα σαν πρώτη μου επιλογή έχω τις βιογραφίες.

Μου αρέσει να διαβάζω και να γνωρίζω την ζωή, την γέννηση, τα έργα τις εμπειρίες τα συναισθήματα, τους έρωτες και το τέλος, τον θάνατο καλών και κακών Ανθρώπων.

ΕΡΩΤΗΣΗ 8: Τέλος, ποιο το όραμά σας ως δημιουργός;

Ι.Μ. Να συνεχίσω να κάνω εικόνες, πολλές εικόνες με λόγια και γραπτά φωτισμένων Ανθρώπων.

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και τις απαντήσεις σας.

Με εκτίμηση, Κυριακή Γανίτη από το blog Dominica Amat