#Αφιέρωμα σε έργα μεταφρασμένης ξένης λογοτεχνίας τρόμου & φαντασίας (Μέρος 5ο): Οι Δαίμονες

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

#Αφιέρωμα σε έργα μεταφρασμένης ξένης λογοτεχνίας τρόμου & φαντασίας 

Μέρος 5ο

Οι Δαίμονες

Με αφορμή το αφιέρωμά μου σε έργα μεταφρασμένης ξένης λογοτεχνίας τρόμου και φαντασίας, θα μου επιτρέψετε πριν κάνω τις ''συστάσεις'' για το σημερινό βιβλίο που διάβασα και θα σας παρουσιάσω, να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις που σχετίζονται με τα εν λόγω είδη και τις συμμεριζόμαστε αρκετοί/ες αναγνώστες/στριες. Δυστυχώς, πολλοί/ες συγγραφείς και κατ'επέκταση εκδοτικοί που ασχολούνται με τη φαντασία και τον τρόμο -στα πλαίσια της λογοτεχνίας- και γνωρίζοντας το πόσο φανατικό αναγνωστικό κοινό έχουν αυτά τα δύο, υποκύπτουν στο λάθος να χαρακτηρίζουν τα βιβλία που γράφουν/εκδίδουν ως ανάλογης κατηγορίας έργα ενώ στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Αυτό συμβαίνει είτε διότι έχουν μία εσφαλμένη άποψη και ελλιπείς γνώσεις γύρω από αυτά τα λογοτεχνικά είδη είτε λόγω διαφήμισης και ανάγκης προσέλκυσης του αναγνωστικού κοινού. Κάτι που οφείλουν να το ξανασκεφτούν και να το εξετάσουν από εδώ και πέρα. 

Κι αφού σας ευχαριστήσω που μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε αυτή μου την εισαγωγή/παρατήρηση, ας δηλώσω και την ευγνωμοσύνη μου προς εκείνες τις περιπτώσεις συγγραφέων που δε μας τάζουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες μέσα από τις ιστορίες των έργων τους, αλλά μας προσφέρουν απλόχερα αυθεντικά έργα φανταστικής λογοτεχνίας και τρόμου μέχρι το μεδούλι! Για το 5ο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος, επέλεξα ένα βιβλίο όπου η φαντασία έρχεται να λάβει επικές διαστάσεις μέσα σε ένα ατελείωτο σκηνικό δράσης και περιπέτειας. Ο λόγος για το μυθιστόρημα, με τίτλο ''Οι Δαίμονες" (The Devils - πρώτο της ομώνυμης σειράς βιβλίων), το οποίο υπογράφει ο συγγραφέας Joe Abercrombie και κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Anubis, σε μετάφραση της κυρίας Κωνσταντίνας Βαφειάδου.

Άν και είμαι μία απλή αναγνώστρια που αγαπά πολύ τη λογοτεχνία και κατ'επέκταση τα βιβλία, αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχω και κάποιες απαιτήσεις από εκείνα, που όσο περνούν τα χρόνια αλλάζουν και τείνουν να γίνουν όλο και πιο αυστηρές ως προς τα κριτήρια που θα πρέπει να φέρουν τα βιβλία που διαβάζω για να με ικανοποιήσουν. Η άνωθεν περίληψη ναι μεν μπορεί να έπαιξε έναν αρχικό λόγο για να νιώσω έλξη προς το βιβλίο, αλλά αυτό δεν (μου) αρκούσε. Ναι, ήθελα περισσότερα και δεν αισθάνθηκα τον παραμικρό φόβο από τον μεγάλο όγκο του βιβλίου (πάνω από 800 σελίδες). Δε συνηθίζω να κολλάω σε κάτι τέτοια και ξεκίνησα την ανάγνωση.

''Κάποιες φορές, οι πιο ενάρετες αποστολές απαιτούν τις πιο ανόσιες πράξεις…

Η Ευρώπη βρίσκεται στο χείλος της αβύσσου. Λιμός και ασθένειες μαστίζουν την ήπειρο, τέρατα και μοχθηρά ξωτικά πεινασμένα για ανθρώπινη σάρκα παραμονεύουν στις σκιές, ενώ εγωιστές πρίγκιπες ενδιαφέρονται μόνο για την καλοπέρασή τους. Ο Αδελφός Ντίαζ, ένας φιλόδοξος κι αυτάρεσκος μοναχός, έχει κληθεί στην Ιερή Πόλη όπου είναι βέβαιος πως τον περιμένει μια τιμητική διάκριση και μία σπουδαία ιερή αποστολή. Το νέο ποίμνιό του, ωστόσο, απαρτίζεται από πραγματικά τέρατα: χρήστες σκοτεινής μαγείας, βαμπίρ, λυκανθρώπους κι αμετανόητους δολοφόνους. Η αταίριαστη αυτή ομάδα καλείται να συνοδεύσει τη χαμένη πριγκίπισσα Αλεξία από τη Ρώμη ως την Τροία για να ανακτήσει το θρόνο της από τους άπληστους αδελφούς της – μία αποστολή που απαιτεί αίμα και θυσίες προκειμένου να επιτευχθεί ο ιερός σκοπός της…" (Από το οπισθόφυλλο)

Και ναι! Επιτέλους, ένα βιβλίο που τα πρόσωπά του όχι μόνο δε φέρουν αυτά τα -κάποιες φορές σχεδόν εκνευριστικά και κουραστικά!- ηρωϊκά ιδανικά. Εδώ έχουμε πρόσωπα που δε φοβούνται να τσαλακωθούν και να εκτεθούν όπως ακριβώς είναι μπροστά μας. Μάλλον, για να είμαι πιο σωστή, σκασίλα τους κι αν τους/τις συμπαθήσουμε/αγαπήσουμε, ή, όχι. Δεν διαπραγματεύονται τη φύση τους για να είναι αρεστοί/ες. Παλεύουν με τους δικούς τους δαίμονες ενώ ταυτόχρονα τους θέλουν στο πλάι τους για να μπορέσουν να διαβούν αυτά τα αλλόκοτα μονοπάτια της κόλασης. Κι όλο αυτό δείχνει την αυθεντικότητα που τους/τις χαρακτηρίζει και δίνει τα επιπλέον θετικά εύσημα σε όλη την υπόθεση του έργου. Ναι, ο συγγραφέας έμοιαζε ότι είχε κάνει μία πολύ έξυπνη και στρατηγική κίνηση που με κέρδισε σε μεγάλο βαθμό.

Κατά τ'άλλα, ο συγγραφέας είναι ένας μετρ στο να στήνει ένα σκηνικό όπου η φαντασία δεν έχει όρια και μπορεί να λάβει επικές διαστάσεις μέσα από ένα πλαίσιο όπου η δράση, η περιπέτεια, το μυστήριο, η αγωνία, οι ανατροπές και αρκετά ακόμη τοποθετούνται όταν κι όπου πρέπει. Τίποτα δεν είναι τυχαίο στη συγγραφή του παρόντος έργου. Ένα έργο βγαλμένο από τη σκέψη του δημιουργού του, που δε χωρά σε καλούπια και κυρίως δε ''στολίζεται'' με φιοριτούρες και λοιπά κοσμήματα. Αντιθέτως, είναι πρωτόγνωρο, άγριο, αστείο, ευφυές κι άκρως δελεαστικό και διεγερτικό για τη σκέψη και τη φαντασία των αναγνωστών/στριων που σε κάνει να αποζητάς, συνεχώς, κι άλλο. Και ναι! Όπως καταλάβατε, όχι μόνο μου άρεσε πολύ, αλλά αναμένω και τη συνέχεια!

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Anubis.