Το αγκαθάκι της φιλίας

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Βιβλιοπρόταση καλοκαιριού κι όχι μόνο!

Τίτλος: Το αγκαθάκι της φιλίας

Συγγραφέας: Παναγιώτης Τούμπας

Άν και αδίκως αρκετοί/ες έχετε σπεύσει να με κατηγορήσετε ότι με διακρίνει μία τάση παλιμπαιδισμού -λόγω της αγάπης που τρέφω προς τα παιδικά βιβλία-, είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι από την ανάγνωση των ιστοριών τους μπορώ και λαμβάνω ακόμη πιο σημαντικά και χρήσιμα μαθήματα/νοήματα για τη ζωή μου. Με μερικά εξ αυτών να είναι πιο δυνατά και καίρια κι από εκείνα τα έργα που απευθύνονται σε ενήλικο αναγνωστικό κοινό! Γι'αυτό όχι μόνο συνεχίζω την ανάγνωση ανάλογων βιβλίων, μα προσπαθώ -όσο είναι αυτό εφικτό- να σας παρουσιάζω παιδικά βιβλία που θεωρώ ότι ξεχωρίζουν. Η σημερινή μου βιβλιοπρόταση για το καλοκαίρι κι όχι μόνο αφορά το παιδικό βιβλίο του συγγραφέα Παναγιώτη Τούμπα, με τίτλο ''Το αγκαθάκι της φιλίας'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγγελάκη. Ένα παραμύθι ιδανικό για ηλικίες παιδιών άνω των 4 ετών, την εικονογράφηση του οποίου έχει επιμεληθεί ο κύριος Μανώλης Βάρλας.

Περιγραφή:

Ο Μάκης είναι ένα ήσυχο παιδί  που βλέπει τον κόσµο µε τον δικό του, ξεχωριστό τρόπο. Όταν ένα τροµαγµένο σκαντζοχοιράκι εµφανίζεται στην αυλή του σχολείου, µόνο ο Μάκης καταφέρνει να το πλησιάσει, όχι µε φωνές αλλά µε καλοσύνη και σιωπή.

Δυστυχώς, παρατηρώ μετά λύπης μου τη λανθασμένη και αβάσιμη πεποίθηση ότι ο κόσμος οφείλει να γίνει πιο ανεκτικός και συμπεριληπτικός όχι όμως προς τη βαθύτερη ουσία, αλλά προς την επιφάνεια. Όχι! Η ομορφιά του κόσμου είναι στη διαφορετικότητα που διακρίνει τον καθέναν και την καθεμία μας ξεχωριστά. Και ναι! Όλοι κι όλες οφείλουμε να αποδεχόμαστε τους/τις γύρω μας έτσι ακριβώς όπως είναι και θα επιθυμούσαμε να κάνουν οι άλλοι/ες σε εμάς. Ενσυναίσθηση δε σημαίνει να χρειάζεται να προσαρμόζουμε τα πάντα γύρω μας με τέτοιον επιτηδευμένο, ή, μη τρόπο ώστε οι όποιοι άνθρωποι δείχνουν πιο διαφορετικοί (αβάσιμο επιχείρημα αφού όλοι κι όλες είμαστε φύσει διαφορετικοί!) να μπορούν να νιώθουν οικεία και μέρος του συνόλου. Ενσυναίσθηση σημαίνει όλο αυτό να είναι αυτονόητο και να συμβαίνει έτσι κι αλλιώς. Δίχως προσπάθεια, μα με αβίαστη φυσικότητα. 

Ο συγγραφέας με πολλή προσοχή, νοιάξιμο και τρυφερότητα μας παραδίδει μία τόσο γλυκειά, ψυχαγωγική και συνάμα διδακτική ιστορία που μιλάει για την ανιδιοτελή αξία της πραγματικής φιλίας, της αποδοχής, την όποια διαφορετικότητα, μα και τη μαγεία που υπάρχει γύρω μας και τη νιώθουμε βαθειά μέσα μας όταν μας αγαπούν γι'αυτό ακριβώς που είμαστε και όχι για το τί θα μπορούσαμε να είμαστε. 

Στα λοιπά θετικά στοιχεία του βιβλίου συγκαταλέγονται:

- Οι σύντομες προτάσεις,

- Η εξαιρετική εικονογράφηση,

- Η γρήγορη και συνεχόμενη πλοκή,

- Τα απτά παραδείγματα.

- Η ευανάγνωστη γραμματοσειρά,

- Καθώς και η συνολική εικόνα του έργου.

Εμένα το παραμύθι μου άρεσε πάρα πολύ και το συγκαταλέγω στα πιο όμορφα και ικανοποιητικά της φετινής χρονιάς. Ένα παραμύθι που αξίζει της προσοχής σας. 

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγγελάκη.

Υ.Γ. Σκάναρε τα QR codes μέσα στο βιβλίο για ν'ακούσεις το τραγούδι της ιστορίας και να τραγουδήσεις καραόκε!