#Αφιέρωμα: Όταν το βιβλίο ''αποκτά'' όνομα και υπόσταση (Μέρος 2ο): Αννούλα (εκδ. Πηγή Παιδείας/Bookguru.gr)

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

 #Αφιέρωμα: Όταν το βιβλίο ''αποκτά'' όνομα και υπόσταση 

Μέρος 2: Αννούλα 

Ο στίχος ενός λαϊκού άσματος -αν τον ανακαλώ σωστά- λέει ''Με όνομα βαρύ σαν ιστορία..." και σκέφτομαι πόσες ιστορίες σπουδαίες, σημαντικές, ακόμη και πιο μικρές, αλλά ευρέως γνωστές δεν είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με συγκεκριμένα πρόσωπα και τα ονόματά τους (είτε τα μικρά είτε μόνο τα επώνυμα) σαν άλλα σήματα κατατεθέν που τις κάνουν να ξεχωρίζουν ανάμεσα σε τόσες κι άλλες τόσες που προκαλούν δυνατές συγκινήσεις κι ανασύρουν θύμησες από τα ''ντουλάπια'' της σκέψης και των ψυχών πολλών από εμάς. Για το δεύτερο μέρος του αφιερώματος επέλεξα να σας μιλήσω για ένα μυθιστόρημα που φέρει ως τίτλο του ένα από τα πιο αγαπημένα μου γυναικεία ονόματα. Ο λόγος για το βιβλίο της συγγραφέως Νάνσυς Καλφούδη- Παπάκου, με τίτλο ''Αννούλα'', το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή Παιδείας (Bookguru.gr). Ένα βιβλίο, η υπόθεση του οποίου βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, και αναφέρεται σε κοινωνικά και ιστορικά γίγνεσθαι μίας καίριας εποχής του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

Σας έχω ξαναπεί ότι πάνω στις ''πλάτες'' και στις ζωές πολλών μεγαλύτερων ανθρώπων, εκεί έξω, αναγράφεται με τα πιο φωτεινά γράμματα η ιστορία του τόπου μας μαζί με όλα εκείνα τα στιγμιότυπα που καθόρισαν τόσο το κοινωνικό όσο και το πολιτικό και ιστορικό σκηνικό κι αντίκτυπο τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Κι εμείς οφείλουμε με σεβασμό, προσοχή, νοιάξιμο και φροντίδα να καθίσουμε και να ακούσουμε όλα όσα έχουν να μοιραστούν μαζί μας, καθώς όλες αυτές οι αφηγήσεις μέσα από τις προσωπικές τους εμπειρίες ζωής (συμπεριλαμβανομένων των σκέψεων, πράξεων, αποφάσεων, ονείρων, λαθών, παθών, μυστικών, κλπ.). 

''Τα γαλανά μάτια της, αεικίνητα, πότε κρύβονταν πίσω από τις πυρόξανθες μπούκλες της φράντζας της που τις έσπρωχνε προς τα πίσω με την ανάστροφη του δεξιού της χεριού, πότε άστραφταν από χαρά καθώς μας αντίκριζε χαμογελαστή. Είχαν το ίδιο χρώμα των ματιών του πατέρα της. Δεν ήταν μαύρα ή καστανά κατά το ελληνικό πρότυπο: ολόκληρη η μορφή της είχε εκείνο το ανοιχτόχρωμο φως που συναντούμε συχνά σε πολλές περιοχές του Έβρου πέρα μακριά από τις ακτές, που την έκανε πάντα να ξεχωρίζει. Μόλις μας έβλεπε εμάς τα παιδιά, μας καλούσε να καθίσουμε δίπλα της και άρχιζε να διηγείται τις ατελείωτες ιστορίες της περιπετειώδους ζωής της, όπως θα τις μάθετε και εσείς από την ίδια μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της. Αυτή ήταν η «Αννούλα» που το όνειρο της ήταν να γίνει «διδασκάλισσα», να, όπως ήταν η νονά και θεία της η Μαρία, γιατί ήθελε πολύ να βοηθήσει και να προσφέρει σε όλους. Αυτό ήταν και παρέμεινε για όλους μας η Αννούλα μας!" (Από το οπισθόφυλλο)

Κάθε σκηνή του βιβλίου σαν ένα ακόμη στοπ καρέ παρμένο από την καθημερινή ζωή των ανθρώπων εκείνης της εποχής που προσπαθούσαν να βρουν τα σωστά βήματα για να κινηθούν και να βρουν τη θέση τους σε αυτόν τον καινούργιο κόσμο που ανοιγόταν, διάπλατα, μπροστά τους. Και κάθε κεφάλαιο πλημμυρισμένο από εικόνες, μυρωδιές, γεύσεις και συναισθήματα που αναδεικνύονται με μαεστρία από την γλαφυρή πένα της συγγραφέως που ενισχύεται από περιγραφικές σκηνές, γεμάτο κι οικείο λεξιλόγιο που παίρνει ακόμη και το πιο απλό και το μετουσιώνει σε κάτι πιο μεγάλο και σημαντικό, με πρόσωπα τόσο ρεαλιστικά που νιώθουμε σαν δικούς μας ανθρώπους. 

Ένα ημερολόγιο, λοιπόν, στάθηκε η αφορμή για να διασωθούν όλα όσα έζησαν οι άνθρωποι τότε μαζί με την αγαπημένη μας Αννούλα. Διότι, δεν είναι απλώς ακόμη μία λογοτεχνική ηρωϊδα, αλλά ένας δικός μας άνθρωπος. Ένα νοερό, λοιπόν, ταξίδι της ψυχής και της μνήμης σε πόλεις ορόσημα για τις ζωές των ανθρώπων σε μία εποχή (μετεμφυλιακή Ελλάδα), όπου κάθε ευτυχισμένη στιγμή συνοδευόταν με ένα βαθύ ''Δόξα τω Θεώ'' και κάθε δυστυχία ''Έχεις ο Θεός''/''Να μας δίνει κουράγιο ο Θεός'' θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το παρόν μυθιστόρημα. Κι αρκεί να σκεφτούμε το πόσο σκοτάδι, καχυποψία, προδοσία και κακία επικρατούσε εκείνη την περίοδο στη χώρα μας. Το πώς η δυσπιστία απέναντι στους γύρω ήταν ένα επίπονο ''αγκάθι'' και το πώς τα πάντα μπορούσαν να ανατραπούν δίχως αφορμή από τη μία στιγμή στην άλλη αφήνοντας τους ανθρώπους μετέωρους, μα με την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο πάντα ζωντανή σαν άλλος φάρος που με το φως του οδηγούσε τα βήματά τους. 

Εάν κι εσείς με τη σειρά σας αγαπάτε να διαβάζετε βιβλία που βασίζονται σε αληθινά γεγονότα, πόσω μάλλον, εκείνα που αναδεικνύουν πτυχές της σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας, ή, έχετε/είχατε μία τέτοια ''Αννούλα'' στη ζωή σας, δεν έχετε παρά να το αναζητήσετε!

Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bookguru.gr (Πηγή Παιδείας)

Υ.Γ. Μείνετε συντονισμένοι/ες για το 3ο μέρος του αφιερώματος.