Με τη δική της φωνή

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

''Κι αν η Άριελ δεν είχε νικήσει την Ούρσουλα;''

Πολλάκις έχω αναφερθεί στην αγάπη/αδυναμία που τρέφω προς τις αρχικές εκδοχές των κλασικών παραμυθιών που έχουν μεγαλώσει και γαλουχήσει γενιές και γενιές παιδιών, όπως και στο γεγονός ότι το ανάποδο κεφάλι μου δεν ικανοποιείται, πλήρως, με αυτό το ευτυχισμένο τέλος που πλέον λαμβάνουν αυτά τα παραμύθια, αλλά αρέσκεται στο να ψάχνει άλλες εναλλακτικές -ίσως κι αντίθετες κι ανατρεπτικές- εκδοχές για το φινάλε αυτών των ιστοριών. Βλέπετε, αγαπώ να σκέφτομαι στην περίπτωση που θα γινόταν το μη αναμενόμενο και κλισέ. Και σας ρωτώ. Γιατί να μην επικρατούν οι όποιοι/ες κακοί/ες έναντι των όποιων καλών; Ποιος/α ορίζει και επιβάλει ένα συγκεκριμένο, πάντα, μοτίβο;

Απ'ό,τι φαίνεται, την ίδια άποψη με μένα ενστερνίζονται όχι μόνο αρκετοί/ες αναγνώστες/στριες, αλλά και δημιουργοί τόσο στο εξωτερικό όσο και στη χώρα μας. Σήμερα, όμως, θα σταθώ σε αυτήν την καινούργια σειρά βιβλίων, με τίτλο ''Twisted Tales'', όπου συγγραφείς του εξωτερικού παίρνουν μερικές από τις πιο κλασικές ιστορίες παραμυθιών της Disney και τις ξαναγράφουν με τέτοιον τρόπο που αλλάζουν, άρδην, όσα είχαμε ως δεδομένα. 

''Τι θα γινόταν αν… Ένας απρόβλεπτος κόσμος με σκοτεινές ανατροπές και ήρωες που δοκιμάζονται ξανά και ξανά σας περιμένει να τον ανακαλύψετε!"

Από τις εκδόσεις Μίνωας ήδη κυκλοφορούν στη χώρα μας κάποιοι τίτλοι της εν λόγω σειράς (εύχομαι να καταφέρω κάποια στιγμή να διαβάσω και τους δύο πρώτους!) και σήμερα έχω την πολύ μεγάλη χαρά να σας μιλώ για την τρίτη και πιο πρόσφατη προσθήκη. Ο λόγος για το μυθιστόρημα φαντασίας, με τίτλο ''Με τη δική της φωνή" (Part of Your World), που υπογράφει η συγγραφέας Liz Braswell και τη μετάφρασή του έχει επιμεληθεί η κυρία Μαρία Δασκαλάκη. Μία διαφορετική οπτική της γνωστής ιστορίας της μικρής γοργόνας της Άριελ και των όποιων περιπετειών της τόσο στη στεριά όσο και στη θάλασσα. Μόνο που εδώ η συγγραφέας θα το πάει ένα βήμα παραπέρα και δε θα μας δώσει την ιστορία από την αρχή, αλλά μία άλλη οπτική του τί είχε γίνει λίγο πριν και μετά από εκεί που την αφήσαμε...

Από μικρά παιδιά μας ''βομβαρδίζουν'' με τη σκέψη του ''ευτυχισμένου τέλους''. Ακόμη και τα παραμύθια που διαβάζουμε ''κλείνουν'' τον κύκλο τους με αυτό. Όμως, η ζωή έχει και δυσκολίες μαζί με τις όποιες ευχάριστες στιγμές. Δυσκολίες που τις περισσότερες φορές έχουν έναν άσχημο κι ανεπιθύμητο επίλογο. Άρα, γιατί μπαίνουμε στη διαδικασία να μιλάμε μόνο για τα καλά και τα εύκολα και να προσποιούμαστε ότι δεν υπάρχουν τα αντίθετα; Μήπως όλο αυτό αντί να έχει το αποτέλεσμα που θέλουμε να κάνει, ουσιαστικά, μεγαλύτερο -έστω κι ακούσιο- κακό; Δηλαδή, να μη μας προετοιμάζει για τη ζωή με όσα εκείνη φέρει και να βρισκόμαστε, εντέλει, ψυχικά απροετοίμαστοι/ες και ανώριμοι/ες συναισθηματικά; 

Μεγαλώνοντας κάνουμε αρκετά λάθη. Λάθη που μπορούν να διορθωθούν και λάθη που άπαξ και γίνουν, τίποτα δεν τα αλλάζει. Ένα από τα λάθη μας είναι το γεγονός ότι θεωρούμε ότι τα παιδιά επιθυμούν μόνο να ζήσουν το παραμύθι. Είναι, όμως, έτσι; Αυτό που τελικά έχω καταλάβει, είναι πώς τα παιδιά θέλουν και χρειάζονται πάντα την αλήθεια. Μία αλήθεια που θα μπορέσουν να την κατανοήσουν και να την αποδεχθούν κι ως παιδιά κι αργότερα ως ενήλικες. Ναι, στη χαριτωμένη και γλυκειά αίσθηση των παραμυθιών, μα ναι και στην προϋπόθεση οι ιστορίες τους να τα διδάσκουν χρήσιμα και ρεαλιστικά πράγματα για τη ζωή τους. Εννοείται, βέβαια, κατάλληλα για την ηλικία και την ψυχολογική τους κατάσταση και σκέψη.

Αναφορικά με την πλοκή του παρόντος μυθιστορήματος. Προφανώς και η συγγραφέας έρχεται να μας προσφέρει αυτό το ευχάριστο κι απαιτούμενο plot twist που θα μας κάνει να ξεχάσουμε όσα έχουμε διαβάσει από αυτό το κλασικό κι αγαπημένο μας παραμύθι. Η φαντασία έρχεται να κάνει τα μαγικά της και μας δείχνει ένα άλλο πιθανό ( ; ) σενάριο σχετικά με το τί συνέβη στην αγαπημένη μας Άριελ, τον πατέρα της, τον Έρικ και τη δαιμονική Ούρσουλα! Και μεταξύ μας, ποτέ δεν κατάλαβα το γεγονός γιατί δεν ψάχνουμε τους λόγους για τους οποίους μετατράπηκαν σε κάτι κακό αυτά τα πρόσωπα/πλάσματα. Και κάτι ακόμη! Δε γίνεται να είναι τόσο μα τόσο -σχεδόν αηδιαστικά- καλοί/ες τα υπόλοιπα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν. Πάντα με ξένιζε αυτή η υπερβολή στην αντίθεση μεταξύ των προσώπων. Να, λοιπόν, που η εν λόγω σειρά έρχεται να ικανοποιήσει τα υποθετικά σενάρια του μυαλού μας και να ''καλύψει'' αυτήν την ''αναγνωστική'' μας ''δίψα''.

Διάβασα το βιβλίο με μία ανάσα. Η γρήγορη και σφιχτοδεμένη του πλοκή που μας προσφέρει αυτό το κάτι διαφορετικό, η αγωνία που εναλλάσσεται με το μυστήριο, καθώς και το φινάλε που φέρει έναν χαρακτήρα κάπως διφορούμενο που αφήνουν να αιωρούνται πολλά ως πιθανά κι απίθανα είναι μερικά από τα θετικά στοιχεία που κρατώ με την επαφή του μαζί μου και τολμώ να πω ότι ανυπομονώ να διαβάσω όχι μόνο τα δύο προηγούμενα, αλλά και τα επόμενα βιβλία της σειράς που αναμένεται να κυκλοφορήσουν στο μέλλον!

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας.